Studiuj werset

Księga Wyjścia 16,14

„A gdy warstwa rosy się uniosła, ukazało się na powierzchni pustyni coś bardzo małego, okrągłego, drobnego jak szron na ziemi."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„A gdy przestała padać rosa, oto, ukazało się na puszczy coś drobnego, okrągłego drobnego jako szron na ziemi."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: A kiedy warstwa rosy się uniosła, oto na pustyni ukazało się coś małego, ziarnistego, drobnego jak szron na ziemi.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: A gdy okryła wierzch ziemie, ukazało się na puszczy coś drobnego, a jakoby w stępie utłuczonego, na podobieństwo śronu na ziemi.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: A gdy ona rosa osychała, okazało się coś na puszczy maluczkiego y okrągłego iako żłod subtelny na ziemi.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And when the dew that lay was gone up, behold, upon the face of the wilderness there lay a small round thing, as small as the hoar frost on the ground.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: When the layer of dew had evaporated, there were thin flakes on the desert floor, as fine as frost on the ground.
WEB · World English Bible, 2020: When the dew that lay had gone, behold, on the surface of the wilderness was a small round thing, small as the frost on the ground.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Cumque operuisset superficiem terræ, apparuit in solitudine minutum, et quasi pilo tusum in similitudinem pruinæ super terram.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַתַּ֖עַל שִׁכְבַ֣ת הַטָּ֑ל וְהִנֵּ֞ה עַל־פְּנֵ֤י הַמִּדְבָּר֙ דַּ֣ק מְחֻסְפָּ֔ס דַּ֥ק כַּכְּפֹ֖ר עַל־הָאָֽרֶץ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ ἰδοὺ ἐπὶ πρόσωπον τῆς ἐρήμου λεπτὸν ὡσεὶ κόριον λευκόν, ὡσεὶ πάγος ἐπὶ τῆς γῆς.

Porównaj cały rozdział Wj 16 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Lb 11,7–9 →
„A manna była jak nasienie kolendry, a jej kolor jak kolor bdellium. Ludzie wychodzili i zbierali ją, i mełli w żarnach albo tłukli w moździerzach, potem gotowali w kotłach i robili z niej placki. Jej smak był jak smak świeżej oliwy. Gdy bowiem nocą opadała rosa na obóz, spadała też na niego manna.”
Pwt 8,3 →
„Upokorzył cię, dawał ci odczuć głód i karmił cię manną, której nie znałeś ani ty, ani twoi ojcowie, aby cię nauczyć, że nie samym chlebem człowiek żyje, ale że człowiek żyje każdym słowem, które wychodzi z ust Pana.”
Ne 9,15 →
„Dałeś im też chleb z nieba, kiedy byli głodni, i wyprowadziłeś im wodę ze skały, kiedy byli spragnieni. Rozkazałeś im wejść do ziemi, którą przysiągłeś im dać w posiadanie.”
Ps 78,24 →
„I zesłał im jak deszcz mannę do jedzenia, i zboże z nieba im dał.”
Ps 105,40 →
„Na ich żądanie zesłał przepiórki i nasycił ich chlebem z nieba.”