Studiuj werset

Księga Rodzaju 11,10

„To są dzieje rodu Sema: Gdy Sem miał sto lat, spłodził Arpachszada, dwa lata po potopie."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Teć są rodzaje Semowe: Sem gdy miał sto lat, spłodził Arfachsada we dwa lata po potopie."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Oto rodowód Szema: Szem miał sto lat, gdy spłodził Arpachszada, dwa lata po potopie.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Te są rodzaje Semowe: Semowi było sto lat, kiedy zrodził Arphaxada, we dwie lecie po potopie.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Tyć są tedy narody Semowe, Sem maiąc iuż sto lat, miał syna Arfaxad we dwu lat po potopie.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: ¶ These are the generations of Shem: Shem was an hundred years old, and begat Arphaxad two years after the flood:
BSB · Berean Standard Bible, 2023: This is the account of Shem. Two years after the flood, when Shem was 100 years old, he became the father of Arphaxad.
WEB · World English Bible, 2020: This is the history of the generations of Shem: Shem was one hundred years old when he became the father of Arpachshad two years after the flood.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Hæ sunt generationes Sem: Sem erat centum annorum quando genuit Arphaxad, biennio post diluvium.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: אֵ֚לֶּה תּוֹלְדֹ֣ת שֵׁ֔ם שֵׁ֚ם בֶּן־מְאַ֣ת שָׁנָ֔ה וַיּ֖וֹלֶד אֶת־אַרְפַּכְשָׁ֑ד שְׁנָתַ֖יִם אַחַ֥ר הַמַּבּֽוּל׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: Καὶ αὗται αἱ γενέσεις Σήμ. καί ἦν Σὴμ υἱὸς ἑκατὸν ἐτῶν, ὅτε ἐγέννησε τὸν Ἀρφαξάδ, δευτέρου ἔτους μετὰ τὸν κατακλυσμόν.

Porównaj cały rozdział Rdz 11 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (4)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

1Krn 1,17–27 →
„Synowie Sema: Elam, Assur, Arpachszad, Lud, Aram, Us, Chul, Geter i Meszek. Arpachszad spłodził Szelacha, a Szelach spłodził Ebera. Eberowi zaś urodzili się dwaj synowie: jeden miał na imię Peleg, gdyż za jego czasów ziemia została rozdzielona, a imię brata jego – Joktan.…”
Rdz 10,21–22 →
„A Semowi, ojcu wszystkich synów Ebera, starszemu bratu Jafeta, urodzili się synowie. Synowie Sema: Elam, Assur, Arpachszad, Lud i Aram.”
Rdz 11,27 →
„A to są rody Teracha: Terach spłodził Abrama, Nachora i Harana. Haran zaś spłodził Lota.”
Łk 3,34–36 →
„Syna Jakuba, syna Izaaka, syna Abrahama, syna Tarego, syna Nachora; Syna Serucha, syna Ragaua, syna Faleka, syna Hebera, syna Sali; Syna Kainana, syna Arfaksada, syna Sema, syna Noego, syna Lamecha;”