Studiuj werset

Księga Powtórzonego Prawa 34,7

„Mojżesz miał sto dwadzieścia lat, gdy umarł. Jego wzrok nie był przyćmiony i jego siła go nie opuściła."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„A Mojżesz miał sto i dwadzieścia lat, gdy umarł; nie zaćmiło się oko jego, ani się naruszyła czerstwość jego."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Zaś Mojżesz miał sto dwadzieścia lat, kiedy umarł; nie przytępiło się jego oko oraz nie znikła jego świeżość.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Mojżeszowi sto i dwadzieścia lat było, gdy umarł: a nie zaćmiło się oko jego, ani się poruszyły zęby jego.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Vmarł we stu y dwudziestu lat po narodzeniu swoim, a ieszcze był nie zszedł na wzroku, ani stracił czerstwosci.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: ¶ And Moses was an hundred and twenty years old when he died: his eye was not dim, nor his natural force abated.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Moses was a hundred and twenty years old when he died, yet his eyes were not weak, and his vitality had not diminished.
WEB · World English Bible, 2020: Moses was one hundred twenty years old when he died. His eye was not dim, nor his strength gone.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Moyses centum et viginti annorum erat quando mortuus est: non caligavit oculus ejus, nec dentes illius moti sunt.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וּמֹשֶׁ֗ה בֶּן־מֵאָ֧ה וְעֶשְׂרִ֛ים שָׁנָ֖ה בְּמֹת֑וֹ לֹֽא־כָהֲתָ֥ה עֵינ֖וֹ וְלֹא־נָ֥ס לֵחֹֽה׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: Μωυσῆς δὲ ἦν ἑκατὸν καὶ εἴκοσιν ἐτῶν ἐν τῷ τελευτᾶν αὐτόν· οὐκ ἠμαυρώθησαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ, οὐδὲ ἐφθάρησαν τὰ χελώνια αὐτοῦ.

Porównaj cały rozdział Pwt 34 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (7)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Pwt 31,2 →
„Powiedział do nich: Mam dziś sto dwadzieścia lat, nie mogę już wychodzić i wchodzić. A Pan powiedział mi też: Nie przejdziesz przez Jordan.”
Joz 14,10–11 →
„A teraz oto Pan zachował mnie przy życiu, jak powiedział; już minęło czterdzieści pięć lat od tego czasu, kiedy Pan powiedział to do Mojżesza, gdy Izraelici wędrowali po pustyni. I oto mam dziś osiemdziesiąt pięć lat; A jeszcze dziś jestem tak silny, jak byłem w tym dniu, gdy Mojżesz mnie wysłał.…”
Rdz 27,1 →
„A gdy Izaak się zestarzał i jego oczy osłabły, tak że nie mógł widzieć, wezwał swego starszego syna Ezawa i powiedział do niego: Synu mój! A on odpowiedział: Oto jestem.”
Rdz 48,10 →
„A oczy Izraela były tak słabe ze starości, że nie mógł widzieć. I przyprowadził ich do niego, a Jakub ich pocałował i uścisnął.”
Dz 7,36 →
„On wyprowadził ich, czyniąc cuda i znaki w ziemi Egiptu, nad Morzem Czerwonym i na pustyni przez czterdzieści lat.”
Dz 7,30 →
„Po czterdziestu latach ukazał mu się na pustyni góry Synaj anioł Pana w płomieniu ognia w krzaku.”
Dz 7,23 →
„A gdy miał czterdzieści lat, przyszło mu na myśl odwiedzić swych braci, synów Izraela.”