Studiuj werset

Objawienie Jana 14,16

„Wtedy rzucił ten, który siedział na obłoku, swój sierp na ziemię i ziemia została zżęta."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„I zapuścił ten, który siedział na obłoku, sierp swój na ziemię i pożęta jest ziemia."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Zatem ten, co siedział na obłoku rzucił swój sierp na ziemię i ziemia została zżęta.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I zapuścił, który siedział na obłoku, sierp swój na ziemię, i pożęta jest ziemia.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Zapuścił tedy ten ktory siedział na obłoku sierp swoy na ziemię, y iest pożęta ziemia.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: Wówczas Ten, który siedział na obłoku, zebrał z niej plon.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: I rzucił ten, który siedział na obłoku, swój sierp na ziemię, i zżętą została ziemia.
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: A ten, który siedział na obłoku, zapuścił swój sierp w ziemię; i ziemia została zżęta.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And he that sat on the cloud thrust in his sickle on the earth; and the earth was reaped.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: So the One seated on the cloud swung His sickle over the earth, and the earth was harvested.
WEB · World English Bible, 2020: He who sat on the cloud thrust his sickle on the earth, and the earth was reaped.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Et misit qui sedebat super nubem, falcem suam in terram, et demessa est terra.

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Καὶ ἔβαλεν ὁ καθήμενος ἐπὶ τὴν νεφέλην τὸ δρέπανον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἐθερίσθη ἡ γῆ.
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: καὶ ἔβαλεν ὁ καθήμενος ἐπὶ τὴν νεφέλην τὸ δρέπανον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἐθερίσθη ἡ γῆ.
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: καὶ ἔβαλεν ὁ καθήμενος ἐπὶ τῆς νεφέλης τὸ δρέπανον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἐθερίσθη ἡ γῆ.
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: καὶ ἔβαλεν ὁ καθήμενος ἐπὶ τῆς νεφέλης τὸ δρέπανον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἐθερίσθη ἡ γῆ.

Porównaj cały rozdział Ap 14 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Mt 16,27 →
„Syn Człowieczy przyjdzie bowiem w chwale swego Ojca ze swoimi aniołami i wtedy odda każdemu według jego uczynków.”
Ap 14,14 →
„I zobaczyłem, a oto biały obłok, a na obłoku siedział ktoś podobny do Syna Człowieczego, który miał na głowie złotą koronę, a w ręku ostry sierp.”
Ap 14,19 →
„I rzucił anioł swój ostry sierp na ziemię, i zebrał grona winorośli ziemi, i wrzucił je do wielkiej tłoczni gniewu Boga.”
Ap 16,1–21 →
„I usłyszałem donośny głos ze świątyni mówiący do siedmiu aniołów: Idźcie i wylejcie siedem czasz gniewu Boga na ziemię. I poszedł pierwszy, i wylał swoją czaszę na ziemię.…”
J 5,22–23 →
„Bo Ojciec nikogo nie sądzi, lecz cały sąd dał Synowi; Aby wszyscy czcili Syna, jak czczą Ojca. Kto nie czci Syna, nie czci i Ojca, który go posłał.”