Studiuj werset

Ewangelia Łukasza 7,2

„A sługa pewnego setnika, bardzo przez niego ceniony, chorował i był bliski śmierci."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„A niektórego setnika sługa źle się mając, już prawie miał umrzeć, którego on sobie bardzo poważał."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: A miał umierać źle się mający sługa pewnego setnika, który dla niego był cenny.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: A niektórego rotmistrza sługa, źle się mając miał umrzeć, który u niego był drogi.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: A niektorego setnika sługa niemocą złożony miał vmrzeć, ktorego sobie wielce ważył.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: Właśnie wtedy ulubiony sługa pewnego rzymskiego dowódcy poważnie zachorował i był bliski śmierci.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: A sługa pewnego setnika, bardzo ceniony przez niego, chorował i miał już umrzeć.
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: A pewnego setnika sługa, który był mu bardzo drogi, był chory i gotowy na śmierć.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And a certain centurion’s servant, who was dear unto him, was sick, and ready to die.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: There a highly valued servant of a centurion was sick and about to die.
WEB · World English Bible, 2020: A certain centurion’s servant, who was dear to him, was sick and at the point of death.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Centurionis autem cujusdam servus male habens, erat moriturus: qui illi erat pretiosus.

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Ἑκατοντάρχου δέ τινος δοῦλος κακῶς ἔχων ἤμελλε τελευτᾷν, ὃς ἦν αὐτῷ ἔντιμος.
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: Ἑκατοντάρχου δέ τινος δοῦλος κακῶς ἔχων ἤμελλε τελευτᾶν, ὃς ἦν αὐτῷ ἔντιμος.
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: Ἑκατοντάρχου δέ τινος δοῦλος κακῶς ἔχων ἤμελλεν τελευτᾶν, ὃς ἦν αὐτῷ ἔντιμος.
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: Ἑκατοντάρχου δέ τινος δοῦλος κακῶς ἔχων ἤμελλεν τελευτᾶν, ὃς ἦν αὐτῷ ἔντιμος.

Porównaj cały rozdział Łk 7 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Rdz 24,27 →
„I powiedział: Błogosławiony Pan, Bóg mego pana Abrahama, który nie oddalił swego miłosierdzia i swojej prawdy od mego pana, bo gdy byłem w drodze, Pan przyprowadził mnie do domu braci mego pana.”
2Krl 5,2–3 →
„Gdy pewnego razu Syryjczycy wyszli w gromadach, uprowadzili z ziemi Izraela małą dziewczynkę, a ona służyła żonie Naamana. Powiedziała do swojej pani: O gdyby mój pan udał się do proroka, który jest w Samarii! Ten na pewno uzdrowiłby go z trądu.”
J 4,46–47 →
„Wtedy Jezus znowu przyszedł do Kany Galilejskiej, gdzie przemienił wodę w wino. A był w Kafarnaum pewien dworzanin królewski, którego syn chorował. Ten, usłyszawszy, że Jezus przyszedł z Judei do Galilei, udał się do niego i prosił go, aby przyszedł i uzdrowił jego syna, gdyż był umierający.”
Rdz 24,2–14 →
„I Abraham powiedział do swego starszego sługi w swym domu, który zarządzał wszystkim, co miał: Połóż, proszę, swą rękę pod moje biodro; I przysięgnij mi na Pana, Boga nieba i Boga ziemi, że nie weźmiesz dla mego syna żony z córek Kananejczyków, wśród których mieszkam; Ale pójdziesz do mojej ziemi i…”
Rdz 24,35–49 →
„Pan pobłogosławił bardzo mego pana i stał się on zamożny. Dał mu bowiem owce i woły, srebra i złota, służących i służące, wielbłądy i osły. A Sara, żona mego pana, urodziła memu panu w jego starości syna, któremu dał wszystko, co ma.…”