Studiuj werset

Ewangelia Łukasza 22,5

„A oni ucieszyli się i umówili się z nim, że dadzą mu pieniądze."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„I uradowali się, i umówili się z nim, że mu chcą dać pieniądze."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Zatem ucieszyli się i umówili się dać mu srebro.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I uradowali się i postanowili dać mu pieniądze.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Ktorzy temu byli radzi, y obiecali dać iemu pieniądze.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: Ucieszeni tą propozycją, kapłani obiecali mu nagrodę.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: I uradowali się, i ułożyli się z nim, że mu dadzą srebro.
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: A oni uradowali się, i zawarli z nim przymierze że dadzą mu pieniądze.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And they were glad, and covenanted to give him money.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: They were delighted and agreed to give him money.
WEB · World English Bible, 2020: They were glad, and agreed to give him money.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Et gavisi sunt, et pacti sunt pecuniam illi dare.

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Καὶ ἐχάρησαν, καὶ συνέθεντο αὐτῷ ἀργύριον δοῦναι.
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: καὶ ἐχάρησαν, καὶ συνέθεντο αὐτῷ ἀργύρια δοῦναι·
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: καὶ ἐχάρησαν, καὶ συνέθεντο αὐτῷ ἀργύριον δοῦναι·
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: καὶ ἐχάρησαν καὶ συνέθεντο αὐτῷ ἀργύριον δοῦναι.

Porównaj cały rozdział Łk 22 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Za 11,12–13 →
„Potem powiedziałem do nich: Jeśli to jest dobre w waszych oczach, dajcie mi moją zapłatę, a jeśli nie, zaniechajcie jej. Odważyli więc moją zapłatę: trzydzieści srebrników. Potem Pan powiedział do mnie: Rzuć je przed garncarza. Wspaniała to zapłata, na jaką mnie tak drogo oszacowali!…”
Mt 26,15–16 →
„I powiedział: Co chcecie mi dać, a ja wam go wydam. A oni wyznaczyli mu trzydzieści srebrników. I odtąd szukał sposobności, aby go wydać.”
Mt 27,3–5 →
„Wtedy Judasz, który go wydał, widząc, że został skazany, żałował tego i zwrócił trzydzieści srebrników naczelnym kapłanom i starszym; Mówiąc: Zgrzeszyłem, wydając krew niewinną. A oni powiedzieli: Cóż nam do tego? To twoja sprawa.…”
Dz 1,18 →
„On nabył pole za zapłatę za nieprawość i spadłszy głową w dół, pękł na pół i wypłynęły wszystkie jego wnętrzności.”
1Tm 6,9–10 →
„A ci, którzy chcą być bogaci, wpadają w pokusy i w sidła oraz w wiele głupich i szkodliwych pożądliwości, które pogrążają ludzi w zgubie i zatraceniu. Korzeniem bowiem wszelkiego zła jest miłość do pieniędzy; niektórzy, pragnąc ich, zboczyli z drogi wiary i poprzebijali się wieloma boleściami.”