Studiuj werset

Księga Izajasza 33,3

„Na głos wrzawy rozpierzchną się narody; gdy się podniesiesz, rozproszą się poganie."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Przed głosem ogromnym rozpierzchną się narody; przed wywyższeniem twojem rozproszą się poganie."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Narody pierzchną na odgłos gromu; przed Twoją wspaniałością ludy się rozproszą.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Przed głosem Anioła pouciekały narody, i przed podwyższeniem twojem rozpierzchnęli się poganie.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Przed głosem ogromnym narodowie vcieką, a przed wywyższeniem twoim rozproszą się pogani.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: At the noise of the tumult the people fled; at the lifting up of thyself the nations were scattered.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: The peoples flee the thunder of Your voice; the nations scatter when You rise.
WEB · World English Bible, 2020: At the noise of the thunder, the peoples have fled. When you lift yourself up, the nations are scattered.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: A voce angeli fugerunt populi, et ab exaltatione tua dispersæ sunt gentes.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: מִקּ֣וֹל הָמ֔וֹן נָדְד֖וּ עַמִּ֑ים מֵר֣וֹמְמֻתֶ֔ךָ נָפְצ֖וּ גּוֹיִֽם׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: διὰ φωνὴν τοῦ φόβου ἐξέστησαν λαοὶ ἀπὸ τοῦ φόβου σου, καὶ διεσπάρησαν τὰ ἔθνη.

Porównaj cały rozdział Iz 33 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Iz 10,13–14 →
„Mówi bowiem: Dokonałem tego mocą swojej ręki i własną mądrością, bo jestem mądry. Zniosłem granice narodów, zabrałem ich skarby i powaliłem mieszkańców jak mocarz. Moja ręka sięgnęła po bogactwo narodów jak do gniazda.…”
Ps 46,6 →
„Wzburzyły się narody, zachwiały się królestwa, on wydał swój głos i rozpłynęła się ziemia.”
Iz 10,32–34 →
„Jeszcze przez dzień zostanie w Nob, potrząśnie swoją ręką przeciwko córce Syjonu, wzgórzu Jerozolimy. Oto Pan, Pan zastępów odetnie latorośle gwałtownie. Wznoszące się wysoko zostaną ścięte, a wyniosłe będą poniżone. Wytnie także gęstwiny lasu siekierą, a Liban upadnie od wielmożnego.”
Iz 17,12–14 →
„Biada tłumom licznych ludów, które huczą jak rozhukane morze, i zgiełkowi narodów, które szumią jak szum wód gwałtownych! Narody szumią jak szum wielkich wód, ale Pan je zgromi i uciekną daleko gnane wiatrem jak plewy na górach i jak biegacz stepowy przed wichurą.…”
Iz 37,11–18 →
„Oto słyszałeś, co uczynili królowie Asyrii wszystkim ziemiom, niszcząc je. A ty miałbyś zostać wybawiony? Czy bogowie narodów wybawili tych, których moi ojcowie wygubili: Gozan, Charan, Resef i synów Edenu, którzy byli w Telassar?…”