Studiuj werset

Księga Estery 1,13

„Wtedy król zapytał mędrców obeznanych z czasami (gdyż taki był zwyczaj, aby sprawy królewskie przedkładać wszystkim znawcom prawa i sądu;"

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Tedy rzekł król do mędrców, rozumiejących czasy: (bo taki był zwyczaj przedkładać sprawy królewskie wszystkim biegłym w prawach i w sądach;"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Więc powiedział do mędrców, którzy odgadywali przeznaczenia gdyż król miał zwyczaj przekładać każdą swoją sprawę wszystkim biegłym w sądach i prawie
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Spytał mędrców, którzy według zwyczaju królewskiego zawżdy przy nim byli, i za ich radą wszystko czynił, którzy umieli ustawy i prawa przodków:
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Tedy rzekł Krol mędrcom ktorzy pamiętali starodawne dzieie (abowiem ten zwyczay był Krolewski radzić się wszytkich ktorzy byli vmieiętni w prawiech y około sądow.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: I powiedział król do mędrców znających czasy – gdyż tak przedstawiano sprawy króla przed wszystkimi znającymi prawo i sąd,

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: ¶ Then the king said to the wise men, which knew the times, (for so was the king’s manner toward all that knew law and judgment:
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Then the king consulted the wise men who knew the times, for it was customary for him to confer with the experts in law and justice.
WEB · World English Bible, 2020: Then the king said to the wise men, who knew the times (for it was the king’s custom to consult those who knew law and judgment;

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: interrogavit sapientes, qui ex more regio semper ei aderant, et illorum faciebat cuncta consilio, scientium leges, ac jura majorum

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַיֹּ֣אמֶר הַמֶּ֔לֶךְ לַחֲכָמִ֖ים יֹדְעֵ֣י הָֽעִתִּ֑ים כִּי־כֵן֙ דְּבַ֣ר הַמֶּ֔לֶךְ לִפְנֵ֕י כָּל־יֹדְעֵ֖י דָּ֥ת וָדִֽין׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ εἶπε τοῖς φίλοις αὐτοῦ· κατὰ ταῦτα ἐλάλησεν Ἀστίν, ποιήσατε οὖν περὶ τούτου νόμον καὶ κρίσιν.

Porównaj cały rozdział Est 1 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (6)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

1Krn 12,32 →
„Z synów Issachara, umiejących rozpoznać czasy, tak że wiedzieli, co Izrael ma czynić – dwustu naczelników, a wszyscy ich bracia stawali na ich rozkazy.”
Jr 10,7 →
„Któż by się ciebie nie bał, Królu narodów? Tobie bowiem to się należy, ponieważ pośród wszystkich mędrców narodów i we wszystkich ich królestwach nie ma nikogo jak ty.”
Dn 2,2 →
„Wtedy król rozkazał zwołać magów, astrologów, czarowników i Chaldejczyków, aby opowiedzieli królowi jego sen. Przyszli więc i stanęli przed królem.”
Dn 2,12 →
„Z tej przyczyny król się rozzłościł i bardzo się rozgniewał, i rozkazał wytracić wszystkich mędrców Babilonu.”
Dn 5,7 →
„I zawołał król ze wszystkich sił, aby przyprowadzono astrologów, Chaldejczyków i wróżbitów. Król powiedział do mędrców Babilonu: Ktokolwiek to pismo odczyta i oznajmi mi jego znaczenie, będzie odziany w purpurę, dadzą mu złoty łańcuch na szyję i będzie panował w królestwie jako trzeci.”
Mt 16,3 →
„Rano zaś: Dziś będzie niepogoda, bo niebo się czerwieni i jest zachmurzone. Obłudnicy, wygląd nieba umiecie rozpoznać, a znaków tych czasów nie możecie?”