Studiuj werset

2 Księga Samuela 12,22

„Odpowiedział: Póki dziecko jeszcze żyło, pościłem i płakałem. Mówiłem bowiem: Któż wie, może Pan zmiłuje się nade mną i dziecko będzie żyło."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„A on rzekł: Póki jeszcze dziecię żyło, pościłem i płakałem; bom mówił: Któż wie, nie zmiłujeli się Pan nademną, że będzie żywe dziecię."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Więc odpowiedział: Dopóki dziecko jeszcze żyło – pościłem i płakałem, bowiem myślałem: Kto to wie; może WIEKUISTY zmiłuje się nade mną, by dziecko zostało przy życiu.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Który rzekł: Dla dziecięcia, póki jeszcze żyło, pościłem i płakałem; bom mówił: KtóKto wie, jeźli snadź nie daruje mi go Pan, i będzie żywe dziecię?
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: A on im odpowiedział, Poki ieszcze dziecię żywe było, tedym poscił y płakał, abowiemem tak mowił, A co wiedzieć iesli sie Pan nad nim nie zmiłuie iż może być żywo.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And he said, While the child was yet alive, I fasted and wept: for I said, Who can tell whether GOD will be gracious to me, that the child may live?
BSB · Berean Standard Bible, 2023: David answered, “While the child was alive, I fasted and wept, for I said, ‘Who knows? The LORD may be gracious to me and let him live.’
WEB · World English Bible, 2020: He said, “While the child was yet alive, I fasted and wept; for I said, ‘Who knows whether the LORD will not be gracious to me, that the child may live?’

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Qui ait: Propter infantem, dum adhuc viveret, jejunavi et flevi: dicebam enim: Quis scit si forte donet eum mihi Dominus, et vivat infans?

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַיֹּ֕אמֶר בְּעוֹד֙ הַיֶּ֣לֶד חַ֔י צַ֖מְתִּי וָֽאֶבְכֶּ֑ה כִּ֤י אָמַ֙רְתִּי֙ מִ֣י יוֹדֵ֔עַ יחנני יְהוָ֖ה וְחַ֥י הַיָּֽלֶד׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ εἶπε Δαυίδ· ἐν τῷ τὸ παιδάριον ἔτι ζῆν ἐνήστευσα καὶ ἔκλαυσα, ὅτι εἶπα· τίς οἶδεν εἰ ἐλεήσει με Κύριος καὶ ζήσεται τὸ παιδάριον;

Porównaj cały rozdział 2Sm 12 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (6)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Iz 38,1–3 →
„W tych dniach Ezechiasz śmiertelnie zachorował. Przyszedł do niego prorok Izajasz, syn Amosa, i powiedział do niego: Tak mówi Pan: Uporządkuj swój dom, bo umrzesz i nie będziesz żył.…”
Iz 38,5 →
„Idź i powiedz Ezechiaszowi: Tak mówi Pan, Bóg Dawida, twego ojca: Wysłuchałem twojej modlitwy, widziałem twoje łzy. Oto dodam do twoich dni piętnaście lat;”
Jon 3,9–10 →
„Kto wie, czy Bóg się nie odwróci i nie pożałuje, i nie odstąpi od zapalczywości swego gniewu, abyśmy nie zginęli. I Bóg widział ich czyny, że odwrócili się od swojej złej drogi, i Bóg pożałował tego nieszczęścia, które zapowiedział im czynić, a nie uczynił.”
Jl 1,14 →
„Ogłoście święty post, zwołajcie zgromadzenie, zbierzcie starców i wszystkich mieszkańców ziemi w domu Pana, waszego Boga, i wołajcie do Pana:”
Jl 2,14 →
„Któż wie, czy nie zawróci i nie będzie mu żal, i nie zostawi po sobie błogosławieństwa na ofiarę z pokarmów i z płynów dla Pana, swego Boga?”
Jon 1,6 →
„Przyszedł więc do niego sternik i zapytał go: Cóż ty czynisz, śpiochu? Wstań, wołaj do swego Boga, może Bóg wspomni na nas, abyśmy nie zginęli.”