Przejdź do treści
Za darmo, bez reklam i opłat.Poznaj misję →
Odkryjbiblie.pl

Studiuj werset

1 Księga Królewska 20,35

„Wtedy pewien mąż spośród synów proroków powiedział do swego bliźniego na słowo Pana: Uderz mnie, proszę. Ale ten człowiek nie chciał go uderzyć."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Tedy niektóry mąż z synów prorockich rzekł do bliźniego swego z rozkazania Pańskiego: Uderz mię proszę; ale go nie chciał on mąż uderzyć."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013
Zaś jeden z wychowanków prorockich, z polecenia WIEKUISTEGO, powiedział do swojego towarzysza: Uderz mnie! Jednak on nie chciał go uderzyć.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923
Mąż tedy jeden z synów prorockich rzekł do towarzysza swego w mowie Pańskiéj: Uderz mię. A on nie chciał uderzyć.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563
Tedy niektory mąż z synow prorockich rzekł do iednego człowieka z roskazania Pańskiego, Proszę cię vderz mię, Ale go on bić nie chciał.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769
¶ And a certain man of the sons of the prophets said unto his neighbour in the word of the LORD, Smite me, I pray thee. And the man refused to smite him.
BSB · Berean Standard Bible, 2023
Meanwhile, by the word of the LORD, one of the sons of the prophets said to his companion, “Strike me, please!” But the man refused to strike him.
WEB · World English Bible, 2020
A certain man of the sons of the prophets said to his fellow by the LORD’s word, “Please strike me!” The man refused to strike him.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592
Tunc vir quidam de filiis prophetarum dixit ad socium suum in sermone Domini: Percute me. At ille noluit percutere.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008
וְאִ֨ישׁ אֶחָ֜ד מִבְּנֵ֣י הַנְּבִיאִ֗ים אָמַ֧ר אֶל־רֵעֵ֛הוּ בִּדְבַ֥ר יְהוָ֖ה הַכֵּ֣ינִי נָ֑א וַיְמָאֵ֥ן הָאִ֖ישׁ לְהַכֹּתֽוֹ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.
Καὶ ἄνθρωπος εἷς ἐκ τῶν υἱῶν τῶν προφητῶν εἶπε πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ ἐν λόγῳ Κυρίου· πάταξον δή με· καὶ οὐκ ἠθέλησεν ὁ ἄνθρωπος πατάξαι αὐτόν.

Porównaj cały rozdział 1Krl 20 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

  • 1Krl 13,17–18 →

    „Powiedziano bowiem do mnie na słowo Pana: Nie będziesz tam jadł chleba ani pił wody, ani nie pójdziesz z powrotem tą drogą, którą szedłeś. I odpowiedział mu: Ja również jestem prorokiem jak ty.…”

  • 2Krl 2,15 →

    „A gdy synowie proroków, którzy byli w Jerychu, zobaczyli go z naprzeciwka, powiedzieli: Duch Eliasza spoczął na Elizeuszu. Wyszyli mu więc naprzeciw i pokłonili mu się aż do ziemi.”

  • 2Krl 4,1 →

    „A pewna kobieta spośród żon synów proroków wołała do Elizeusza: Twój sługa, mój mąż, umarł. Ty wiesz, że twój sługa bał się Pana. Lecz teraz przyszedł wierzyciel, aby zabrać moich dwóch synów jako niewolników.”

  • 1Sm 10,12 →

    „Pewien człowiek spośród nich zapytał: A kto jest ich ojcem? Dlatego powstało przysłowie: Czyż i Saul jest wśród proroków?”

  • 1Krl 13,1–2 →

    „A gdy Jeroboam stał przy ołtarzu, aby spalić kadzidło, oto mąż Boży przyszedł z Judy do Betel na słowo Pana. I na słowo Pana zawołał przeciw ołtarzowi: Ołtarzu, ołtarzu, tak mówi Pan: Oto domowi Dawida urodzi się syn imieniem Jozjasz.…”

Odsyłacze: OpenBible.info (CC BY) — openbible.info. Licencja: Creative Commons Attribution.

Słowa oryginału (hebrajski · 14)

Kliknij numer Stronga, aby zobaczyć wszystkie wystąpienia słowa w Biblii (konkordancja).

וְאִ֨ישׁ
ve.'Ish
i mąż
spójnik + rzeczownik · l.poj. · r.m. · st. absolutny
אֶחָ֜ד
'e.Chad
jeden
rzeczownik · l.poj. · r.ż. · st. absolutny
מִבְּנֵ֣י
mi.be.Nei
jeden z synów (dopełniacz)
przyimek + rzeczownik · l.mn. · r.m. · st. konstruktowy (constructus)
הַנְּבִיאִ֗ים
ha.ne.vi.'Im
prorocy
partykuła + rzeczownik · l.mn. · r.m. · st. absolutny
אָמַ֧ר
'a.Mar
on powiedział
czasownik · Qal · perfectum (dokonany) · 3. os. · l.poj. · r.m.
אֶל־
'el-
do
przyimek
רֵעֵ֛הוּ
re.'E.hu
towarzysz jego
rzeczownik · l.poj. · r.m. · st. konstruktowy (constructus) + sufiks · 3. os. · l.poj. · r.m.
בִּדְבַ֥ר
bid.Var
na [to] słowo (dopełniacz)
przyimek + rzeczownik · l.poj. · r.m. · st. konstruktowy (constructus)
יְהוָ֖ה
Yah.weh
JHWH
rzeczownik · tytuł
הַכֵּ֣ינִי
ha.Kei.ni
uderz mnie
czasownik · Hifil · tryb rozkazujący · 2. os. · l.poj. · r.m. + sufiks · 1. os. · l.poj. · r. wspólny
נָ֑א
Na'
proszę
partykuła · wykrzyknik
וַיְמָאֵ֥ן
vay.ma.'En
i odmówił
spójnik · następczy (waw consec.) + czasownik · Piel · imperf. następczy (wayyiqtol) · 3. os. · l.poj. · r.m.
הָאִ֖ישׁ
ha.'Ish
człowiek
partykuła + rzeczownik · l.poj. · r.m. · st. absolutny
לְהַכֹּתֽוֹ׃
le.ha.ko.To
aby go uderzyć
przyimek + czasownik · Hifil · bezokolicznik · st. konstruktowy (constructus) + sufiks · 3. os. · l.poj. · r.m.

Cały rozdział 1Krl 20 w narzędziach

Tekst: Uwspółcześniona Biblia Gdańska, Fundacja Wrota Nadziei. Udostępniane na wolnej licencji.