Korona kojarzy się z władzą, ale w języku Nowego Testamentu chodzi o co innego. Wieniec, o którym mowa, to nagroda zwycięzcy zawodów albo znak honoru na uczcie. To wyróżnienie wręczane po zakończeniu biegu, a nie insygnium panowania.
Kiedy zwycięzcy otrzymają obiecaną koronę?
Odtąd odłożona jest dla mnie korona sprawiedliwości, którą mi w owym dniu da Pan, sędzia sprawiedliwy, a nie tylko mnie, ale i wszystkim, którzy umiłowali jego przyjście.
2 Tm 4,8
Paweł pisze to w więzieniu, spodziewając się egzekucji, a więc w sytuacji, w której człowiek mówi rzeczy najistotniejsze. I mówi o koronie odłożonej, którą Pan da w owym dniu. Dwa razy przesuwa moment w przyszłość: odłożona, i dana w określonym dniu. Nie pisze, że dostanie ją, gdy tylko zamknie oczy.
Dodaje jeszcze coś, co zmienia wydźwięk całości: nie tylko jemu, ale wszystkim, którzy umiłowali Jego przyjście. To nie jest odznaczenie dla wybitnych, tylko coś wspólnego dla oczekujących. I znów wskazuje na przyjście jako punkt odniesienia.
Błogosławiony człowiek, który znosi próbę, bo gdy zostanie wypróbowany, otrzyma koronę życia, którą obiecał Pan tym, którzy go miłują.
Jk 1,12
Jakub wiąże koronę życia z wytrzymaniem próby. Warunkiem nie jest osiągnięcie, tylko przetrwanie. Dla ludzi, którzy niosą ciężar dłużej, niż się spodziewali, to istotne rozróżnienie.
A gdy się objawi Najwyższy Pasterz, otrzymacie niewiędnącą koronę chwały.
1 P 5,4
Piotr pisze do starszych i również umieszcza wręczenie w momencie objawienia się Najwyższego Pasterza. Trzeci autor, ten sam porządek: nagroda przy Jego przyjściu.
Nic się nie bój tego, co masz cierpieć. Oto diabeł wtrąci niektórych z was do więzienia, abyście byli doświadczeni, i będziecie znosić ucisk przez dziesięć dni. Bądź wierny aż do śmierci, a dam ci koronę życia.
Ap 2,10
Objawienie mówi to samo do wspólnoty, która ma przed sobą prześladowanie. Warto zwrócić uwagę na sformułowanie: wierny aż do śmierci. Nie do momentu zwycięstwa i nie do końca prześladowania. Obietnica dotyczy tych, którzy przegrają doczesnie.
Każdy, kto staje do zapasów, powściąga się we wszystkim. Oni, aby zdobyć koronę zniszczalną, my zaś niezniszczalną.
1 Kor 9,25
Paweł porównuje to do zawodów i przeciwstawia dwie korony: zniszczalną i niezniszczalną. Wieniec sportowy więdł w kilka dni i wszyscy o tym wiedzieli — cały obraz opiera się na tym kontraście.
Dlaczego starsi rzucają swoje korony przed tronem?
Upadło dwudziestu czterech starszych przed zasiadającym na tronie i oddało pokłon żyjącemu na wieki wieków, i rzucało swoje korony przed tronem, mówiąc:
Ap 4,10
Starsi rzucają swoje korony przed tronem. Jeśli więc korona jest nagrodą, to jej pierwszym zastosowaniem okazuje się oddanie jej z powrotem. To zdanie ustawia całą sprawę: nagroda nie jest zdobyczą do trzymania, tylko czymś, co wraca do Dającego.
Odtąd odłożona jest dla mnie korona sprawiedliwości, którą mi w owym dniu da Pan, sędzia sprawiedliwy, a nie tylko mnie, ale i wszystkim, którzy umiłowali jego przyjście.
2 Tm 4,8
Ten sam werset bywa przywoływany jako dowód, że korona już należy do Pawła, skoro jest odłożona. Trzeba przyznać, że słowo o odłożeniu rzeczywiście mówi o czymś przygotowanym. Ale zdanie ma dalszy ciąg, w którym wręczenie przypada na przyszły dzień, i to on wyznacza moment.
Oto przyjdę wkrótce, trzymaj to, co masz, aby nikt nie wziął twojej korony.
Ap 3,11
Ostrzeżenie, że ktoś może wziąć czyjąś koronę, jest niewygodne dla każdego, kto traktuje nagrodę jako sprawę zamkniętą. Objawienie nie tłumaczy, jak to możliwe. Mówi tylko: trzymaj to, co masz. Pismo nie rozstrzyga, na ile ten obraz jest ostrzeżeniem retorycznym, a na ile opisem realnej możliwości.
Warto przy okazji zauważyć, czego w tych tekstach nie ma. Nie ma opisu wręczenia korony przy śmierci ani sceny powitania na progu zaświatów. Wszyscy trzej autorzy — Paweł, Piotr i Jakub — wiążą nagrodę z jednym momentem w przyszłości, choć piszą do różnych wspólnot i w różnych sprawach. Ta zgodność jest tu mocniejszym argumentem niż każdy z tych wersetów osobno.
Za co właściwie jest ta nagroda?
Wszystkie cztery korony wymienione w Nowym Testamencie mają jedną cechę wspólną: żadnej nie da się zdobyć samym wysiłkiem w krótkim czasie. Życie, sprawiedliwość, chwała i niezniszczalność są związane z wytrwaniem. To nagroda za bycie na miejscu do końca, a nie za szczególne osiągnięcie.
Czego nie wiemy
Nie wiemy, czy Pismo mówi o kilku różnych nagrodach, czy o jednej opisanej z różnych stron — nazwy się różnią, ale nigdzie nie są zestawione. Nie wiemy, czym korona jest poza obrazem. Nie wiemy, co znaczy jej utrata z ostrzeżenia w Objawieniu. Wiemy natomiast, kiedy jest wręczana, bo wszyscy trzej autorzy mówią to samo: w dniu Jego przyjścia.
Zobacz też: Jakub · Piotr · Paweł — znaczenie imienia
