Studiuj werset

List do Rzymian 4,8

„Błogosławiony człowiek, któremu Pan nie poczyta grzechu."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Błogosławiony mąż, któremu Pan grzechu nie przyczyta."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: bogaty mąż, którego grzechu Pan nie policzy.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Błogosławiony mąż, któremu Pan grzechu nie poczytał.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Błogosławiony ten, ktoremu Pan grzechu nie poczyta.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: Szczęśliwy jest człowiek, któremu Pan nie wypomni grzechów”.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Błogosławiony mąż, któremu PAN rzeczywiście nie policzy grzechu.
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: Błogosławiony jest człowiek, któremu Pan nie przypisuje grzechu.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Blessed is the man to whom the Lord will not impute sin.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Blessed is the man whose sin the Lord will never count against him.”
WEB · World English Bible, 2020: Blessed is the man whom the Lord will by no means charge with sin.”

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Beatus vir, cui non imputavit Dominus peccatum.

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Μακάριος ἀνὴρ ᾧ οὐ μὴ λογίσηται Κύριος ἁμαρτίαν.
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: μακάριος ἀνὴρ ᾧ οὐ μὴ λογίσηται Κύριος ἁμαρτίαν.
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: μακάριος ἀνὴρ οὗ οὐ μὴ λογίσηται κύριος ἁμαρτίαν.
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: μακάριος ἀνὴρ οὗ οὐ μὴ λογίσηται κύριος ἁμαρτίαν.

Porównaj cały rozdział Rz 4 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 32,2 →
„Błogosławiony człowiek, któremu Pan nie poczytuje nieprawości i w którego duchu nie ma podstępu.”
1P 2,24 →
„On nasze grzechy na swoim ciele poniósł na drzewo, abyśmy obumarłszy grzechom, żyli dla sprawiedliwości; przez jego rany zostaliście uzdrowieni.”
2Kor 5,19–20 →
„Bóg bowiem był w Chrystusie, jednając świat z samym sobą, nie poczytując ludziom ich grzechów, i nam powierzył to słowo pojednania. Tak więc w miejsce Chrystusa sprawujemy poselstwo, tak jakby Bóg upominał was przez nas. W miejsce Chrystusa prosimy: Pojednajcie się z Bogiem.”
1P 3,18 →
„Gdyż i Chrystus raz za grzechy cierpiał, sprawiedliwy za niesprawiedliwych, aby nas przyprowadzić do Boga; uśmiercony w ciele, lecz ożywiony Duchem;”
Iz 53,10–12 →
„Lecz spodobało się Panu zetrzeć go i zgnębić. A po złożeniu swojej duszy na ofiarę za grzech, ujrzy swoje potomstwo, przedłuży swoje dni i to, co się podoba Panu, przez jego rękę szczęśliwie się spełni. Z udręki swojej duszy ujrzy owoc i nasyci się.…”