Studiuj werset

Księga Rodzaju 45,6

„Bo już dwa lata trwa głód na ziemi, a jeszcze pięć lat zostaje, w których nie będzie ani orki, ani żniwa."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Bo już dwa lata głodu było na ziemi, a jeszcze pięć lat zostaje, których nie będą orać ani żąć."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Oto już dwa lata głodu było na ziemi, a jeszcze pięć lat zostaje, w których nie będzie ani orki, ani żniwa.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Dwa lata bowiem temu, jako głód począł być na ziemi: a jeszcze pięć lat zostaje, których nie będzie się mogło orać ani żąć.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Abowiemci ieszcze nad oto ty dwie lecie iako się głod począł na ziemi, prziydą pięć lat, w ktorych ani orać ani żąć będą.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: For these two years hath the famine been in the land: and yet there are five years, in the which there shall neither be earing nor harvest.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: For the famine has covered the land these two years, and there will be five more years without plowing or harvesting.
WEB · World English Bible, 2020: For these two years the famine has been in the land, and there are yet five years, in which there will be no plowing and no harvest.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Biennium est enim quod cœpit fames esse in terra: et adhuc quinque anni restant, quibus nec arari poterit, nec meti.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: כִּי־זֶ֛ה שְׁנָתַ֥יִם הָרָעָ֖ב בְּקֶ֣רֶב הָאָ֑רֶץ וְעוֹד֙ חָמֵ֣שׁ שָׁנִ֔ים אֲשֶׁ֥ר אֵין־חָרִ֖ישׁ וְקָצִּֽיר׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: τοῦτο γὰρ δεύτερον ἔτος λιμὸς ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἔτι λοιπὰ πέντε ἔτη, ἐν οἷς οὐκ ἔστιν ἀροτρίασις οὐδὲ ἄμητος·

Porównaj cały rozdział Rdz 45 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Rdz 47,23 →
„Potem Józef powiedział do ludu: Oto teraz kupiłem was i waszą ziemię dla faraona. Macie tu ziarno, obsiejcie nim pola.”
Rdz 41,29–31 →
„Nadchodzi siedem lat wielkiej obfitości w całej ziemi Egiptu. A po nich nastąpi siedem lat głodu i cała obfitość ziemi Egiptu pójdzie w zapomnienie, i głód wytrawi ziemię; Tak że obfitość ziemi nie będzie znana z powodu przyszłego głodu, bo będzie bardzo ciężki.”
Rdz 41,54 →
„I nadeszło siedem lat głodu, tak jak Józef przepowiedział. I głód był we wszystkich krainach, ale w całej ziemi Egiptu był chleb.”
Rdz 41,56 →
„I na całej ziemi był głód. Józef otworzył więc wszystkie spichlerze, w których było zboże, i sprzedawał Egipcjanom, bo głód wzmógł się w ziemi Egiptu.”
Rdz 47,18 →
„A gdy minął ten rok, przyszli do niego w następnym roku i powiedzieli: Nie ukryjemy przed naszym panem, że już skończyły się nam pieniądze, a stada bydła należą do naszego pana. Nie zostaje nam nic przed naszym panem jak tylko nasze ciała i nasze pole.”