Studiuj werset

Księga Przysłów 26,3

„Bicz na konia, wędzidło na osła, a kij na grzbiet głupiego."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Bicz na konia, ogłów na osła, a kij potrzebny jest na grzbiet głupiego."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Bicz na konia, wędzidło dla osła, a rózga na grzbiet głupich.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Bicz na konia, a ogłów na osła, a kij na grzbiet głupiego.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Iako bicz na konia, a vzda na osła, tak rozga potrzebna iest na grzbiet szalonego.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Bicz na konia, wędzidło na osła, a rózga na grzbiet głupiego.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: A whip for the horse, a bridle for the ass, and a rod for the fool’s back.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: A whip for the horse, a bridle for the donkey, and a rod for the backs of fools!
WEB · World English Bible, 2020: A whip is for the horse, a bridle for the donkey, and a rod for the back of fools!

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Flagellum equo, et camus asino, et virga in dorso imprudentium.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: שׁ֣וֹט לַ֭סּוּס מֶ֣תֶג לַחֲמ֑וֹר וְ֝שֵׁ֗בֶט לְגֵ֣ו כְּסִילִֽים׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ὥσπερ μάστιξ ἵππῳ καὶ κέντρον ὄνῳ, οὕτως ράβδος ἔθνει παρανόμῳ.

Porównaj cały rozdział Prz 26 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Prz 10,13 →
„Na wargach rozumnego znajduje się mądrość, a kij na grzbiecie nierozumnego.”
1Kor 4,21 →
„Co chcecie? Czy mam przyjść do was z rózgą, czy z miłością i w duchu łagodności?”
Ps 32,9 →
„Nie bądźcie bezrozumni jak koń czy jak muł, których pyski trzeba okiełznać uzdą i wędzidłem, aby się na ciebie nie porywały.”
Sdz 8,5–7 →
„I powiedział do mieszkańców Sukkot: Dajcie, proszę, po bochenku chleba ludowi, który idzie za mną, bo jest znużony, a ja ścigam Zebacha i Salmunnę, królów Midianu. Lecz książęta Sukkot odpowiedzieli mu: Czy dłonie Zebacha i Salmunny są już w twoich rękach, żebyśmy mieli dać twemu wojsku chleba?…”
2Kor 13,2 →
„Powiedziałem poprzednio i znowu mówię, jako obecny za drugim razem, a nieobecny teraz, piszę tym, którzy przedtem grzeszyli, i wszystkim innym, że jeśli znowu przybędę, nie oszczędzę nikogo;”