Studiuj werset

Ewangelia Jana 8,35

„A sługa nie mieszka w domu na wieki, lecz Syn mieszka na wieki."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„A sługać nie mieszka w domu na wieki, ale Syn mieszka na wieki."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: A niewolnik nie mieszka w domu na wieczność, ale Syn mieszka na wieczność.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Lecz sługa nie mieszka w domu na wieki, syn mieszka na wieki.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: A sługać nie mieszka w domu na wieki, iednoż Syn mieszka wiecznie.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: —Niewolnik nie jest w domu na zawsze, ale syn—tak.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: A niewolnik nie zostaje w domu na wieki; Syn zostaje na wieki.
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: A sługa nie mieszka w domu na wieki: lecz Syn mieszka na wieki.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And the servant abideth not in the house for ever: but the Son abideth ever.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: A slave is not a permanent member of the family, but a son belongs to it forever.
WEB · World English Bible, 2020: A bondservant doesn’t live in the house forever. A son remains forever.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Servus autem non manet in domo in æternum: filius autem manet in æternum.

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Ὁ δὲ δοῦλος οὐ μένει ἐν τῇ οἰκίᾳ εἰς τὸν αἰῶνα· ὁ υἱὸς μένει εἰς τὸν αἰῶνα.
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: ὁ δὲ δοῦλος οὐ μένει ἐν τῇ οἰκίᾳ εἰς τὸν αἰῶνα· ὁ υἱὸς μένει εἰς τὸν αἰῶνα.
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: ὁ δὲ δοῦλος οὐ μένει ἐν τῇ οἰκίᾳ εἰς τὸν αἰῶνα· ὁ υἱὸς μένει εἰς τὸν αἰῶνα.
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: ὁ δὲ δοῦλος οὐ μένει ἐν τῇ οἰκίᾳ εἰς τὸν αἰῶνα· ὁ υἱὸς μένει εἰς τὸν αἰῶνα.

Porównaj cały rozdział J 8 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (7)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ga 4,4–7 →
„Lecz gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg posłał swego Syna, zrodzonego z kobiety, zrodzonego pod prawem; Aby wykupił tych, którzy byli pod prawem, abyśmy dostąpili usynowienia. A ponieważ jesteście synami, Bóg posłał do waszych serc Ducha swego Syna, wołającego: Abba, Ojcze!…”
Łk 15,31 →
„A on mu odpowiedział: Synu, ty zawsze jesteś ze mną i wszystkie moje dobra należą do ciebie.”
Rdz 21,10 →
„Powiedziała do Abrahama: Wyrzuć tę niewolnicę i jej syna, bo syn tej niewolnicy nie będzie dziedziczyć z moim synem Izaakiem.”
Rz 8,15–17 →
„Gdyż nie otrzymaliście ducha niewoli, aby znowu się bać, ale otrzymaliście Ducha usynowienia, przez którego wołamy: Abba, Ojcze! Ten to Duch poświadcza naszemu duchowi, że jesteśmy dziećmi Bożymi.…”
Ga 4,30–31 →
„Co jednak mówi Pismo? Wypędź niewolnicę i jej syna. Nie będzie bowiem syn niewolnicy dziedziczył z synem wolnej. Tak więc, bracia, nie jesteśmy dziećmi niewolnicy, ale wolnej.”
Ez 46,17 →
„Ale jeśli przekaże dar ze swego dziedzictwa któremuś ze swoich sług, wtedy będzie to jego aż do roku wyzwolenia, a potem wróci do tego księcia. Ale do synów będzie należeć jego dziedzictwo.”
Hbr 3,5–6 →
„I Mojżesz wprawdzie był wierny w całym jego domu jako sługa, na świadectwo tego, co potem miało być powiedziane; Lecz Chrystus jako syn panuje nad swoim domem. Jego domem my jesteśmy, jeśli tylko ufność i chwalebną nadzieję aż do końca niewzruszenie zachowamy.”