Studiuj werset

Księga Daniela 6,19

„Potem król wstał bardzo wcześnie, o świcie, i spiesznie poszedł do lwiej jamy."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Tedy król wstawszy bardzo rano na świtaniu z kwapieniem poszedł do dołu lwiego;"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Król też wstał bardzo wcześnie, o świcie, oraz raźno poszedł do lwiej jaskini.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Tedy król bardzo rano poszedł kwapliwie do lwiego dołu:
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Y wstał Krol raniuczko, gdy się rozedniewać poczęło, a z kwapieniem szedł do dołu lwow.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Then the king arose very early in the morning, and went in haste unto the den of lions.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: At the first light of dawn, the king got up and hurried to the den of lions.
WEB · World English Bible, 2020: Then the king arose very early in the morning, and went in haste to the den of lions.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Tunc rex primo diluculo consurgens, festinus ad lacum leonum perrexit:

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: בֵּאדַ֣יִן מַלְכָּ֔א בִּשְׁפַּרְפָּרָ֖א יְק֣וּם בְּנָגְהָ֑א וּבְהִ֨תְבְּהָלָ֔ה לְגֻבָּ֥א דִֽי־אַרְיָוָתָ֖א אֲזַֽל׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: τότε ὁ βασιλεὺς ἀνέστη τὸ πρωΐ ἐν τῷ φωτὶ καὶ ἐν σπουδῇ ἦλθεν ἐπὶ τὸν λάκκον τῶν λεόντων·

Porównaj cały rozdział Dn 6 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (4)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

1Tes 3,5 →
„Dlatego i ja, nie mogąc tego dłużej znosić, posłałem go, aby rozeznał się w waszej wierze, czy was kusiciel czasem nie kusił, a nasza praca nie okazała się daremna.”
Mt 28,1 →
„A gdy skończył się szabat i świtało pierwszego dnia tygodnia, Maria Magdalena i druga Maria przyszły obejrzeć grób.”
Mk 16,2 →
„Pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy wzeszło słońce, przyszły do grobu.”
2Kor 2,13 →
„Nie zaznałem spokoju ducha, bo nie znalazłem Tytusa, mego brata. Rozstawszy się więc z nimi, wyruszyłem do Macedonii.”