Studiuj werset

1 Księga Kronik 29,24

„Również wszyscy książęta i dzielni ludzie, a także wszyscy synowie króla Dawida poddali się królowi Salomonowi."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„I wszyscy książęta, i możni, także i wszyscy synowie króla Dawida, dali ręce na poddaństwo Salomonowi królowi."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: A wszyscy władcy, możni, także i wszyscy synowie króla Dawida, oddali ręce królowi Salomonowi.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Lecz i wszystkie książęta i możni i wszyscy synowie króla Dawida dali rękę, i poddani byli Salomonowi królowi.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: A wszyscy tak Książęta iako y rycerstwo, y wszyscy synowie Krola Dawida dali ręce na poddaństwo Salomonowi Krolowi.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And all the princes, and the mighty men, and all the sons likewise of king David, submitted themselves unto Solomon the king.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: All the officials and mighty men, as well as all of King David’s sons, pledged their allegiance to King Solomon.
WEB · World English Bible, 2020: All the princes, the mighty men, and also all of the sons of King David submitted themselves to Solomon the king.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Sed et universi principes, et potentes, et cuncti filii regis David dederunt manum, et subjecti fuerunt Salomoni regi.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וְכָל־הַשָּׂרִים֙ וְהַגִּבֹּרִ֔ים וְגַ֕ם כָּל־בְּנֵ֖י הַמֶּ֣לֶךְ דָּוִ֑יד נָ֣תְנוּ יָ֔ד תַּ֖חַת שְׁלֹמֹ֥ה הַמֶּֽלֶךְ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: οἱ ἄρχοντες καὶ οἱ δυνάσται καὶ πάντες υἱοὶ Δαυὶδ τοῦ βασιλέως τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ὑπετάγησαν αὐτῷ.

Porównaj cały rozdział 1Krn 29 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Rdz 24,2 →
„I Abraham powiedział do swego starszego sługi w swym domu, który zarządzał wszystkim, co miał: Połóż, proszę, swą rękę pod moje biodro;”
Rdz 47,29 →
„I zbliżył się czas śmierci Izraela. Wezwał więc swego syna Józefa i powiedział do niego: Jeśli teraz znalazłem łaskę w twoich oczach, połóż, proszę, twoją rękę pod moje biodro, a wyświadcz mi tę łaskę i wierność: Proszę, nie chowaj mnie w Egipcie;”
1Krl 1,50–53 →
„Adoniasz także, bojąc się Salomona, wstał, poszedł i uchwycił się rogów ołtarza. I doniesiono o tym Salomonowi: Oto Adoniasz boi się króla Salomona i uchwycił się rogów ołtarza, mówiąc: Niech mi dziś przysięgnie król Salomon, że nie zabije swego sługi mieczem.…”
1Krl 2,24–25 →
„A teraz, jak żyje Pan, który mnie ustanowił i posadził na tronie Dawida, mego ojca, i który zbudował mi dom, jak obiecał, Adoniasz dziś zostanie zabity. Wtedy król Salomon posłał Benajasza, syna Jehojady, i ten zadał mu cios, tak że umarł.”
1Krn 2,3–9 →
„Synowie Judy: Er, Onan i Szela. Ci trzej urodzili mu się z córki Szui, Kananejki. Ale Er, pierworodny Judy, był zły w oczach Pana, dlatego go zabił. Tamar zaś, jego synowa, urodziła mu Peresa i Zeracha. Wszystkich synów Judy było pięciu. Synowie Peresa: Chesron i Chamul.…”