Księga Psalmów 61

Przedniejszemu śpiewakowi na Neginot pieśń Dawidowa.

Wysłuchaj, Boże, mojego wołania, miej wzgląd na moją modlitwę.

Wysłuchaj, o Boże! wołanie moje, miej pozór na modlitwę moję.

Z krańców ziemi wołam do ciebie, gdy moje serce jest zatrwożone; wprowadź mnie na skałę, która jest wyższa ode mnie.

Od końca ziemi wołam do ciebie w zatrwożeniu serca mego; wprowadź mię na skałę, która jest wywyżą nad mię.

Ty bowiem jesteś moją ucieczką i wieżą warowną przed wrogiem.

Albowiemeś ty był ucieczką moją, i basztą mocną przed twarzą nieprzyjaciela.

Będę mieszkał w twoim przybytku na wieki, chroniąc się pod osłoną twych skrzydeł. Sela.

Będę mieszkał w przybytku twoim na wieki, schraniając się pod zasłonę skrzydeł twoich. Sela.

Bo ty, Boże, wysłuchałeś moich ślubów; dałeś dziedzictwo tym, którzy się boją twego imienia.

Albowiemeś ty, Boże! wysłuchał żądości moje; tyś dał dziedzictwo tym, którzy się boją imienia twego.

Przedłużysz dni króla, jego lata – z pokolenia na pokolenie.

Dni do dni królewskich przydaj; niech będą lata jego od narodu do narodu.

Będzie trwał na wieki przed Bogiem; przygotuj miłosierdzie i prawdę, niech go strzegą.

Niech mieszka na wieki przed obliczem Bożem; zgotuj miłosierdzie i prawdę, niech go strzegą. Tak będę śpiewał imieniowi twemu na wieki, a śluby moje oddawać będę na każdy dzień.

Tak będę śpiewał twemu imieniu na wieki i będę spełniał moje śluby każdego dnia.