Studiuj werset

Księga Przysłów 26,21

„Jak węgiel dla żaru i drwa do ognia, tak kłótliwy człowiek do wzniecenia sporu."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Jako węgiel martwy służy do rozniecenia, i drwa do ognia; tak człowiek swarliwy do rozniecenia zwady."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Węgiel do żaru, drzewo do ognia, a człowiek kłótliwy do wzniecania waśni.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Jako węgle martwe do rozpalonych, i jako drwa do ognia, tak człowiek gniewliwy swary pobudza.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Iako wągl w rzeżatku a drwa na ogniu, tak człowiek swarliwy łatwie roznieci zwadę.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Czym węgiel dla żaru i drewno dla ognia, tym człowiek kłótliwy do wzniecenia sporu.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: As coals are to burning coals, and wood to fire; so is a contentious man to kindle strife.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Like charcoal for embers and wood for fire, so is a quarrelsome man for kindling strife.
WEB · World English Bible, 2020: As coals are to hot embers, and wood to fire, so is a contentious man to kindling strife.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Sicut carbones ad prunas, et ligna ad ignem, sic homo iracundus suscitat rixas.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: פֶּחָ֣ם לְ֭גֶחָלִים וְעֵצִ֣ים לְאֵ֑שׁ וְאִ֥ישׁ מדונים לְחַרְחַר־רִֽיב׃ פ
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἐσχάρα ἄνθραξι καὶ ξύλα πυρί, ἀνὴρ δὲ λοίδορος εἰς ταραχὴν μάχης.

Porównaj cały rozdział Prz 26 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Prz 15,18 →
„Człowiek gniewny wszczyna kłótnie, a nieskory do gniewu łagodzi spory.”
Prz 29,22 →
„Człowiek gniewliwy wszczyna spór, a człowiek porywczy mnoży grzechy.”
2Sm 20,1 →
„I znalazł się tam przypadkiem człowiek Beliala imieniem Szeba, syn Bikriego, Beniaminita. Ten zadął w trąbę i powiedział: Nie mamy działu w Dawidzie ani nie mamy dziedzictwa w synu Jessego. Każdy do swojego namiotu, o Izraelu!”
1Krl 12,2–3 →
„I gdy usłyszał o tym Jeroboam, syn Nebata, który był jeszcze w Egipcie (bo uciekł przed królem Salomonem i zamieszkał w Egipcie); Posłano po niego i wezwano go. Jeroboam oraz całe zgromadzenie Izraela przybyli więc i przemówili do Roboama:”
1Krl 12,20 →
„Gdy cały Izrael usłyszał o tym, że Jeroboam wrócił, posłali po niego, wezwali go do zgromadzenia i ustanowili go królem nad całym Izraelem. Przy domu Dawida nie pozostał nikt oprócz pokolenia Judy.”