Studiuj werset

Księga Przysłów 14,24

„Koroną mądrych jest ich bogactwo, ale głupota głupich pozostaje głupotą."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Bogactwo mądrych jest koroną ich; ale głupstwo głupich zostaje głupstwem."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Korona mądrych bogactwa ich: szaleństwo głupich nieroztropność.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Korona mądrych iest bogactwem ich, a głupstwo szalonych iest szaleństwem.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Koroną mądrych jest ich bogactwo, ale głupota głupich pozostaje głupotą.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: The crown of the wise is their riches: but the foolishness of fools is folly.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: The crown of the wise is their wealth, but the effort of fools is folly.
WEB · World English Bible, 2020: The crown of the wise is their riches, but the folly of fools crowns them with folly.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Corona sapientium divitiæ eorum; fatuitas stultorum imprudentia.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: עֲטֶ֣רֶת חֲכָמִ֣ים עָשְׁרָ֑ם אִוֶּ֖לֶת כְּסִילִ֣ים אִוֶּֽלֶת׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: στέφανος σοφῶν πλοῦτος αὐτῶν, ἡ δὲ διατριβὴ ἀφρόνων κακή.

Porównaj cały rozdział Prz 14 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Koh 7,11–12 →
„Dobra jest mądrość przy dziedzictwie i jest pożyteczna dla tych, którzy widzą słońce. Mądrość bowiem jest osłoną, osłoną są też pieniądze; lecz korzyść z poznania jest taka: mądrość daje życie tym, którzy ją mają.”
Ps 112,9 →
„Rozrzucił i dał ubogim, jego sprawiedliwość trwa na wieki, jego róg będzie wywyższony w chwale.”
Łk 12,19–20 →
„I powiem mojej duszy: Duszo, masz wiele dóbr złożonych na wiele lat; odpoczywaj, jedz, pij i wesel się. Ale Bóg mu powiedział: Głupcze, tej nocy zażądają od ciebie twojej duszy, a to, co przygotowałeś, czyje będzie?”
Łk 16,9 →
„I ja wam mówię: Zyskujcie sobie przyjaciół mamoną niesprawiedliwości, aby, gdy ustaniecie, przyjęto was do wiecznych przybytków.”
Łk 16,19–25 →
„Był pewien bogaty człowiek, który ubierał się w purpurę i bisior i wystawnie ucztował każdego dnia. Był też pewien żebrak, imieniem Łazarz, który leżał u jego wrót owrzodziały; Pragnął on nasycić się okruchami, które spadały ze stołu bogacza. Nadto i psy przychodziły i lizały jego wrzody.…”