Studiuj werset

Lamentacje Jeremiasza 3,20

„Moja dusza nieustannie to wspomina i uniża się we mnie."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Wspominając ustawicznie, uniża się we mnie dusza moja."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Pamięta, o, pamięta; lecz we mnie jest pognębiona moja dusza.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Zajin. Pamięcią pomnieć będę, i uschnie we mnie dusza moja.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Dusza moia wspominaiąc mdleie we mnie.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: ‫ז‬ Moja dusza nieustannie to wspomina i uniża się we mnie.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: My soul hath them still in remembrance, and is humbled in me.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Surely my soul remembers and is humbled within me.
WEB · World English Bible, 2020: My soul still remembers them, and is bowed down within me.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Zain Memoria memor ero, et tabescet in me anima mea.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: זָכ֣וֹר תִּזְכּ֔וֹר ותשיח עָלַ֖י נַפְשִֽׁי׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: μνησθήσεται καὶ καταδολεσχήσει ἐπ' ἐμὲ ἡ ψυχή μου·

Porównaj cały rozdział Lm 3 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 42,5–6 →
„Dlaczego się smucisz, moja duszo, i czemu się we mnie trwożysz? Zaufaj Bogu, bo jeszcze będę go wysławiał za jego zbawcze oblicze. Mój Boże, smuci się we mnie moja dusza, dlatego wspominam cię z ziemi Jordanu i Hermonu, z góry Misar.”
Ps 42,11 →
„Czemu się smucisz, moja duszo, i czemu się we mnie trwożysz? Zaufaj Bogu, bo jeszcze będę go wysławiał, gdyż on jest zbawieniem mego oblicza i moim Bogiem.”
Hi 21,6 →
„Gdy tylko sobie przypomnę, jestem przerażony i strach ogarnia moje ciało.”
Ps 43,5 →
„Czemu się smucisz, moja duszo, i czemu się we mnie trwożysz? Zaufaj Bogu, bo jeszcze będę go wysławiał, gdyż on jest zbawieniem mego oblicza i moim Bogiem.”
Ps 44,25 →
„Nasza dusza bowiem pogrążyła się w prochu, nasz brzuch przylgnął do ziemi.”