Studiuj werset

2 Księga Samuela 19,4

„A król zasłonił swoją twarz i wołał donośnym głosem: Mój synu, Absalomie, Absalomie, mój synu, mój synu!"

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„A król nakrywszy oblicze swoje, wołał głosem wielkim: Synu mój Absalomie, Absalomie, synu mój, synu mój!"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Zaś król zasłonił sobie oblicze i biadał wielkim głosem: Mój syn Absalom! Mój syn Absalom, mój syn!
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: A król nakrył głowę swoję i wołał wielkim głosem: Synu mój, Absalom, Absalom, synu mój! Synu mój!
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Ale Krol zakrywszy oblicze swoie wołał głosem wielkiem, Synu moy Absalomie, Synu moy Absalomie synu moy.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: But the king covered his face, and the king cried with a loud voice, O my son Absalom, O Absalom, my son, my son!
BSB · Berean Standard Bible, 2023: But the king covered his face and cried out at the top of his voice, “O my son Absalom! O Absalom, my son, my son!”
WEB · World English Bible, 2020: The king covered his face, and the king cried with a loud voice, “My son Absalom, Absalom, my son, my son!”

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Porro rex operuit caput suum, et clamabat voce magna: Fili mi Absalom, Absalom fili mi, fili mi.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וְהַמֶּ֙לֶךְ֙ לָאַ֣ט אֶת־פָּנָ֔יו וַיִּזְעַ֥ק הַמֶּ֖לֶךְ ק֣וֹל גָּד֑וֹל בְּנִי֙ אַבְשָׁל֔וֹם אַבְשָׁל֖וֹם בְּנִ֥י בְנִֽי׃ ס
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ ὁ βασιλεὺς ἔκρυψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ. καὶ ἔκραξεν ὁ βασιλεὺς φωνῇ μεγάλῃ λέγων· υἱέ μου Ἀβεσσαλώμ, Ἀβεσσαλὼμ υἱέ μου.

Porównaj cały rozdział 2Sm 19 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (2)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

2Sm 15,30 →
„Dawid zaś wstępował na Górę Oliwną, wstępował i płakał, a głowę miał zakrytą i szedł boso. Cały lud, który był z nim, każdy z nakrytą głową, wstępował i płakał.”
2Sm 18,33 →
„Wtedy król zasmucił się, wstąpił do komnaty nad bramą i zapłakał. A idąc, tak mówił: Mój synu, Absalomie! Mój synu, mój synu, Absalomie! Obym ja umarł zamiast ciebie! Absalomie, mój synu, mój synu!”

Odsyłacze: OpenBible.info (CC BY) — openbible.info. Licencja: Creative Commons Attribution.