Studiuj werset

2 Księga Królewska 25,28

„Rozmawiał z nim łaskawie i wystawił jego tron ponad tron innych królów, którzy byli z nim w Babilonie."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„I rozmawiał z nim łaskawie, a wystawił stolicę jego nad stolicę innych królów, którzy z nim byli w Babilonie."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Mówił z nim dobrotliwie, a jego krzesło ustanowił nad krzesła królów, co byli przy nim w Babilonie.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I mówił do niego łaskawie: i postawił stolicę jego nad stolicą królów, którzy byli z nim w Babilonie.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Y rozmawiał z nim łaskawie, a stolicę iego postawił wyżey nad stolice inych Krolow ktorzy z nim byli w Babiloniey.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And he spake kindly to him, and set his throne above the throne of the kings that were with him in Babylon;
BSB · Berean Standard Bible, 2023: And he spoke kindly to Jehoiachin and set his throne above the thrones of the other kings who were with him in Babylon.
WEB · World English Bible, 2020: and he spoke kindly to him and set his throne above the throne of the kings who were with him in Babylon,

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Et locutus est ei benigne, et posuit thronum ejus super thronum regum qui erant cum eo in Babylone.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַיְדַבֵּ֥ר אִתּ֖וֹ טֹב֑וֹת וַיִּתֵּן֙ אֶת־כִּסְא֔וֹ מֵעַ֗ל כִּסֵּ֧א הַמְּלָכִ֛ים אֲשֶׁ֥ר אִתּ֖וֹ בְּבָבֶֽל׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ ἐλάλησε μετ᾿ αὐτοῦ ἀγαθὰ καὶ ἔδωκε τὸν θρόνον αὐτοῦ ἐπάνωθεν τῶν θρόνων τῶν βασιλέων τῶν μετ᾿ αὐτοῦ ἐν Βαβυλῶνι,

Porównaj cały rozdział 2Krl 25 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (3)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Jr 27,6–11 →
„A teraz dałem te wszystkie ziemie do rąk Nabuchodonozora, króla Babilonu, mego sługi; oddałem mu nawet zwierzęta polne, aby mu służyły. Dlatego będą mu służyły te wszystkie narody, jego synowi i synowi jego syna, aż nadejdzie czas na jego ziemię. Wtedy ujarzmią go liczne narody i wielcy królowie.…”
Dn 2,37 →
„Ty, królu, jesteś królem królów, bo tobie Bóg nieba dał królestwo, moc, potęgę i sławę.”
Dn 5,18–19 →
„Ty, królu, posłuchaj. Bóg Najwyższy dał Nabuchodonozorowi, twemu ojcu, królestwo, majestat, sławę i cześć; A z powodu wielkości, którą mu dał, wszyscy ludzie, narody i języki drżały przed nim i bały się go.…”