wesprzeć

I przyniosę kęs chleba, abyście posilili swoje serca. Potem odejdziecie, po to bowiem przyszliście do mnie, swego sługi. A oni powiedzieli: Uczyń tak, jak powiedziałeś.

A czwartego dnia, gdy obudzili się wcześnie rano, wstał on, aby odejść. Ale ojciec tej dziewczyny powiedział do swego zięcia: Posil swoje serce odrobiną chleba, a potem pójdziecie.

Piątego dnia wstał wcześnie rano, aby iść; lecz ojciec tej dziewczyny powiedział: Posil, proszę, swoje serce. I zwlekali aż do schyłku dnia, i jedli obaj razem.

Następnie król poprosił męża Bożego: Chodź ze mną do domu i posil się, a złożę ci dar.

Dałeś mi też tarczę swego zbawienia i wspierała mnie twoja prawica, a twoja dobrotliwość uczyniła mnie wielkim.

Niech ci ześle pomoc ze świątyni i niech cię wesprze z Syjonu.

Pan pokrzepi go na łożu boleści, w czasie choroby poprawi całe jego posłanie.

Gdy powiedziałem: Moja noga się chwieje, twoje miłosierdzie, Panie, mnie wsparło.

I wino, które rozwesela serce człowieka, i oliwę, od której rozjaśnia się twarz, i chleb, który krzepi serce ludzkie.

Podtrzymaj mnie, a będę wybawiony i będę rozmyślał zawsze o twoich prawach.

Miłosierdzie i prawda strzegą króla, a jego tron oparty jest na miłosierdziu.

A rozszerzeniu jego władzy i pokoju nie będzie końca, zasiądzie na tronie Dawida i nad jego królestwem, aż je ustanowi i utwierdzi sądem i sprawiedliwością, odtąd i na wieki. Dokona tego gorliwość Pana zastępów.