Studiuj werset

Księga Rut 1,3

„Potem umarł Elimelech, mąż Noemi, a ona pozostała sama z dwoma synami."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Potem umarł Elimelech, mąż Noemi, a ona pozostała z dwoma synami swoimi."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Potem umarł Elimelech mąż Naemi, zatem ona pozostała z dwoma swoimi synami.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I umarł Elimelech, mąż Noemi, i została sama z synami.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Potym Elimelech mąż Noemi vmarł, a ona pozostała ze dwiema syny swymi.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Potem umarł Elimelek, mąż Noemi, i została sama – ona i jej dwaj synowie.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And Elimelech Naomi’s husband died; and she was left, and her two sons.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Then Naomi’s husband Elimelech died, and she was left with her two sons,
WEB · World English Bible, 2020: Elimelech, Naomi’s husband, died; and she was left with her two sons.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Et mortuus est Elimelech maritus Noëmi: remansitque ipsa cum filiis.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַיָּ֥מָת אֱלִימֶ֖לֶךְ אִ֣ישׁ נָעֳמִ֑י וַתִּשָּׁאֵ֥ר הִ֖יא וּשְׁנֵ֥י בָנֶֽיהָ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: και ἀπέθανεν Ἐλιμέλεχ ὁ ἀνὴρ τῆς Νεωμίν, καὶ κατελείφθη αὕτη καὶ οἱ δύο υἱοὶ αὐτῆς.

Porównaj cały rozdział Rt 1 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (4)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 34,19 →
„Liczne są cierpienia sprawiedliwego, ale Pan uwalnia go od nich wszystkich.”
2Krl 4,1 →
„A pewna kobieta spośród żon synów proroków wołała do Elizeusza: Twój sługa, mój mąż, umarł. Ty wiesz, że twój sługa bał się Pana. Lecz teraz przyszedł wierzyciel, aby zabrać moich dwóch synów jako niewolników.”
Hbr 12,6 →
„Kogo bowiem Pan miłuje, tego karze, a chłoszcze każdego, którego za syna przyjmuje.”
Hbr 12,10–11 →
„Tamci bowiem karali nas przez krótki czas według swego uznania. Ten zaś czyni to dla naszego dobra, abyśmy byli uczestnikami jego świętości. A żadne karanie w danej chwili nie wydaje się radosne, ale smutne. Potem jednak przynosi błogi owoc sprawiedliwości tym, którzy przez nie byli ćwiczeni.”