Studiuj werset

2 Księga Samuela 14,1

„A Joab, syn Serui, spostrzegł, że serce króla skłaniało się ku Absalomowi."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„A porozumiawszy Joab, syn Sarwii, że się serce królewskie obróciło ku Absalomowi,"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Więc gdy Joab, syn Ceruji, się zorientował, że serce króla lgnie do Absaloma,
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: A porozumiawszy Joab, syn Sarwii, że serce królewskie obróciło się ku Absalomowi,
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Porozumiawszy Ioab syn Sarwie, iż Krol był lepszego serca ku Absalomowi.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Now Joab the son of Zeruiah perceived that the king’s heart was toward Absalom.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Now Joab son of Zeruiah perceived that the king’s heart longed for Absalom.
WEB · World English Bible, 2020: Now Joab the son of Zeruiah perceived that the king’s heart was toward Absalom.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Intelligens autem Joab filius Sarviæ quod cor regis versum esset ad Absalom,

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַיֵּ֖דַע יוֹאָ֣ב בֶּן־צְרֻיָ֑ה כִּֽי־לֵ֥ב הַמֶּ֖לֶךְ עַל־אַבְשָׁלֽוֹם׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ΚΑΙ ἔγνω Ἰωὰβ υἱὸς Σαρουΐας ὅτι ἡ καρδία τοῦ βασιλέως ἐπὶ Ἀβεσσαλώμ.

Porównaj cały rozdział 2Sm 14 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

2Sm 13,39 →
„Potem król Dawid zapragnął zobaczyć Absaloma. Był już bowiem pocieszony po śmierci Amnona.”
2Sm 2,18 →
„Byli tam również trzej synowie Serui: Joab, Abiszaj i Asahel. Asahel był szybkonogi jak dzika sarna.”
2Sm 18,33 →
„Wtedy król zasmucił się, wstąpił do komnaty nad bramą i zapłakał. A idąc, tak mówił: Mój synu, Absalomie! Mój synu, mój synu, Absalomie! Obym ja umarł zamiast ciebie! Absalomie, mój synu, mój synu!”
2Sm 19,2 →
„Tak więc zwycięstwo tego dnia zamieniło się w żałobę dla całego ludu. Lud bowiem usłyszał w tym dniu, jak mówiono: Król ubolewa nad swoim synem.”
2Sm 19,4 →
„A król zasłonił swoją twarz i wołał donośnym głosem: Mój synu, Absalomie, Absalomie, mój synu, mój synu!”