nadzieja

Odczekał jeszcze drugie siedem dni i wypuścił gołębicę, ale już do niego nie wróciła.

Potem pójdziesz przede mną do Gilgal, a ja przyjdę do ciebie, aby złożyć całopalenia i ofiary pojednawcze. Przez siedem dni będziesz czekał, aż przyjdę do ciebie i pokażę to, co masz czynić.

I czekał przez siedem dni zgodnie z czasem wyznaczonym przez Samuela. Kiedy jednak Samuel nie przyszedł do Gilgal, cały lud odszedł od niego.

Wtedy Joab odpowiedział: Nie będę z tobą tracić czasu. Wziął więc do ręki trzy strzały i wbił je w serce Absaloma, gdy ten jeszcze wisiał żywy na dębie.

A gdy jeszcze z nimi rozmawiał, oto posłaniec przybył do niego i powiedział: To nieszczęście jest od Pana. Czego mam jeszcze oczekiwać od Pana?

Jaka jest moja siła, abym miał wytrwać? Jaki jest mój koniec, abym przedłużał swoje życie?

Oto choćby mnie zabił, jeszcze będę mu ufać. Moich dróg będę jednak przed nim bronić.

Gdy człowiek umrze, czy znowu ożyje? Przez wszystkie dni wyznaczonego mi czasu będę czekał, aż nadejdzie moja zmiana.

Słuchali mnie i oczekiwali, przyjmowali moją radę w milczeniu.

Oczekiwali mnie jak deszczu, otwierali swe usta jak na późny deszcz.

Gdy oczekiwałem dobra, oto przyszło zło; a gdy spodziewałem się światła, przyszła ciemność.

Oto czekałem na wasze słowa, przysłuchiwałem się waszym dowodom, gdy przygotowywaliście mowę.

Czekałem, lecz nie mówili, ale stanęli i już nic nie powiedzieli.

Bądźcie dzielni, wszyscy, którzy pokładacie nadzieję w Panu, a on umocni wasze serca.

Oto oko Pana nad tymi, którzy się go boją, nad tymi, którzy ufają jego miłosierdziu;

Niech będzie nad nami twoje miłosierdzie, Panie, według pokładanej w tobie nadziei.

Ciebie bowiem, Panie, oczekuję; ty odpowiesz, Panie, mój Boże.

Dlaczego się smucisz, moja duszo, i czemu się we mnie trwożysz? Zaufaj Bogu, bo jeszcze będę go wysławiał za jego zbawcze oblicze.

Czemu się smucisz, moja duszo, i czemu się we mnie trwożysz? Zaufaj Bogu, bo jeszcze będę go wysławiał, gdyż on jest zbawieniem mego oblicza i moim Bogiem.

Czemu się smucisz, moja duszo, i czemu się we mnie trwożysz? Zaufaj Bogu, bo jeszcze będę go wysławiał, gdyż on jest zbawieniem mego oblicza i moim Bogiem.

Zmęczyłem się wołaniem, wyschło mi gardło; słabną moje oczy, gdy czekam na mojego Boga.

Ja zaś zawsze będę ufał i jeszcze bardziej pomnożę twoją chwałę.

I nie wyjmuj z moich ust słowa prawdy, bo twoich sądów oczekuję.

Pamiętaj o słowie danym twemu słudze, na którym to słowie kazałeś mi polegać.

Bojący się ciebie, widząc mnie, będą się radować, że pokładam nadzieję w twoim słowie.

Moja dusza tęskni do twego zbawienia, pokładam nadzieję w twoim słowie.

Ty jesteś moją ucieczką i tarczą, pokładam nadzieję w twoim słowie.

Wstaję przed świtem i wołam, oczekuję na twoje słowo.

Oczekuję Pana, moja dusza oczekuje; i w jego słowie pokładam nadzieję.

Niech Izrael oczekuje Pana; u Pana bowiem jest miłosierdzie i u niego obfite odkupienie.

Niech Izrael pokłada nadzieję w Panu odtąd na wieki.

Pan ma upodobanie w tych, którzy się go boją, którzy ufają jego miłosierdziu.

Nie ustanie ani się nie zniechęci, dopóki nie utrwali sądu na ziemi, a jego prawa będą oczekiwać wyspy.

Bliska jest moja sprawiedliwość, wyszło moje zbawienie, a moje ramiona będą sądzić narody. Wyspy będą mnie oczekiwać i w moim ramieniu będą pokładać nadzieję.

O moje wnętrze, moje wnętrze! Cierpię z boleści do samego serca! Trwoży się we mnie moje serce, nie mogę milczeć, bo usłyszałaś, moja duszo, głos trąby i okrzyk wojenny.

Biorę to sobie do serca, dlatego mam nadzieję.

Pan jest moim działem – mówi moja dusza – dlatego mam w nim nadzieję.

Widzą ułudę i kłamliwe wróżby i mówią: Pan mówi, choć Pan ich nie posłał. I dają nadzieję ludowi, że ich słowo się spełni.

Gdy lwica zobaczyła, że daremnie czeka i że jej nadzieja przepadła, wzięła inne ze swoich szczeniąt i uczyniła je młodym lwem;

Dlatego resztka Jakuba będzie pośród wielu narodów jak rosa od Pana, jak deszcze skrapiające trawę, które nie czekają na człowieka ani nie polegają na synach ludzkich.

Dlatego będę wypatrywał Pana, będę oczekiwać Boga mego zbawienia. Mój Bóg mnie wysłucha.