Studiuj werset

Księga Powtórzonego Prawa 33,1

„A to jest błogosławieństwo, którym Mojżesz, mąż Boży, pobłogosławił synów Izraela przed swoją śmiercią."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„A toć jest błogosławieństwo, którem błogosławił Mojżesz, mąż Boży, synom Izraelskim przed śmiercią swoją."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: A oto błogosławieństwo, którym Mojżesz, mąż Boży, błogosławił przed swoją śmiercią synom Israela,
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: To jest błogosławieństwo, którem błogosławił Mojżesz, człowiek Boży, synom Izraelowym przed śmiercią swą.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: A toć iest błogosławieństwo, ktorym Moiżesz mąż Boży błogosławił synom Izraelskim przed smiercią swą.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And this is the blessing, wherewith Moses the man of God blessed the children of Israel before his death.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: This is the blessing that Moses the man of God pronounced upon the Israelites before his death.
WEB · World English Bible, 2020: This is the blessing with which Moses the man of God blessed the children of Israel before his death.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Hæc est benedictio, qua benedixit Moyses, homo Dei, filiis Israël ante mortem suam.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וְזֹ֣את הַבְּרָכָ֗ה אֲשֶׁ֨ר בֵּרַ֥ךְ מֹשֶׁ֛ה אִ֥ישׁ הָאֱלֹהִ֖ים אֶת־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל לִפְנֵ֖י מוֹתֽוֹ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ΚΑΙ αὕτη ἡ εὐλογία ἣν ηὐλόγησε Μωυσῆς ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ πρὸ τῆς τελευτῆς αὐτοῦ·

Porównaj cały rozdział Pwt 33 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Joz 14,6 →
„Wtedy synowie Judy przyszli do Jozuego w Gilgal i powiedział do niego Kaleb, syn Jefunnego, Kenizzyta: Ty wiesz, co Pan powiedział Mojżeszowi, mężowi Boga, o mnie i o tobie w Kadesz-Barnea.”
Rdz 27,4 →
„I przygotuj mi smaczną potrawę, jaką lubię, i przynieś mi ją, a będę jadł, aby moja dusza błogosławiła ci, zanim umrę.”
Rdz 27,27–29 →
„Podszedł więc i pocałował go. Gdy poczuł zapach jego szat, błogosławił mu, mówiąc: Oto zapach mego syna jak zapach pola, które Pan błogosławił. Niech Bóg da ci z rosy nieba i żyzność ziemi oraz obfitość zboża i wina. Niech ludzie ci służą i niech ci się kłaniają narody.…”
Rdz 49,1 →
„Potem Jakub wezwał swoich synów i powiedział: Zbierzcie się, a oznajmię wam, co was spotka w waszych ostatnich dniach.”
Rdz 49,28 →
„Oto wszystkich dwanaście pokoleń Izraela i to, co im powiedział ich ojciec, gdy im błogosławił. Każdemu według jego błogosławieństwa błogosławił.”