Sen o powodzi przywołuje najbardziej znaną wodę w Biblii: potop za dni Noego. W Piśmie wezbrane wody oznaczają sąd nad złem, ale też ocalenie w arce i przymierze, że taki potop się nie powtórzy. Biblia nie jest sennikiem i nie podaje żadnej „wykładni” snów o powodzi.
Czy sen o powodzi coś znaczy? Co Biblia mówi o snach
Jahwe (PAN) mówił czasem przez sny do ludzi, których sam wybrał. Zapowiedział to wprost: „ja, Pan, objawię mu się w widzeniu, będę mówił do niego we śnie” (Lb 12,6). Znaczenie takiego snu też pochodziło od Boga. Józef w egipskim więzieniu pytał: „Czy nie do Boga należą wytłumaczenia?” (Rdz 40,8). Szukanie przepowiedni w znakach Pismo stawia obok praktyk, których Bóg zakazał:
Niech nie znajdzie się pośród was nikt, kto by przeprowadzał swego syna lub córkę przez ogień, ani wróżbita, ani wróżbiarz, ani jasnowidz, ani czarownik; Ani zaklinacz, ani nikt, kto by wywoływał duchy, ani czarnoksiężnik, ani nekromanta. Każdy bowiem, kto czyni takie rzeczy, budzi odrazę w Panu. Z powodu tych obrzydliwości Pan, twój Bóg, wypędza przed tobą te narody.
Pwt 18,10-12 (UBG)
Kohelet dodaje trzeźwą uwagę: „Gdzie bowiem jest wiele snów, tam też wiele słów i marności. Ale ty bój się Boga” (Koh 5,7). Jeremiasz odróżnia sen od słowa Bożego krótkim pytaniem: „Cóż plewie do pszenicy?” (Jr 23,28). Sen można opowiedzieć, ale nie wolno nadawać mu autorytetu, który należy do Pisma.
Powódź i potop w Biblii
Potop za Noego: sąd i ocalenie
Hebrajskie słowo na potop to mabbul (H3999 w konkordancji). Opowieść zaczyna się od ludzkich serc, nie od pogody. Bóg widział, że niegodziwość na ziemi jest wielka, i postanowił zgładzić ludzi, lecz zdanie kończące tę zapowiedź brzmi: „Ale Noe znalazł łaskę w oczach Pana” (Rdz 6,8). Powody tego sądu omawia osobny artykuł dlaczego Bóg zesłał potop.
W sześćsetnym roku życia Noego „przerwały się wszystkie źródła wielkiej głębi i otworzyły się okna nieba” (Rdz 7,11), a deszcz padał czterdzieści dni i nocy. Cały potop trwał dłużej (zob. ile trwał potop). Punkt zwrotny to zdanie „Bóg pamiętał jednak o Noem” (Rdz 8,1), po którym wody zaczęły opadać. Woda przyniosła zagładę, a arka unosiła się na tej samej wodzie z ośmioma osobami na pokładzie (1 P 3,20).
Łuk na obłoku
Po wyjściu z arki Bóg zawarł przymierze z Noem, jego potomstwem i z każdą żywą istotą. Jego treść dotyczy wprost wód potopu:
Ustanowię moje przymierze z wami. Nie będzie już więcej zgładzone wszelkie ciało wodami potopu ani nie będzie już więcej potopu, który miałby zniszczyć ziemię. I Bóg powiedział: To jest znak przymierza, które ja ustanawiam między mną a wami i między wszelką żywą istotą, która jest z wami, na wieczne pokolenia. Kładę na obłoku mój łuk, który będzie na znak przymierza między mną a ziemią. I stanie się, gdy wzbudzę obłok nad ziemią, że ukaże się łuk na obłoku; I wspomnę na moje przymierze, które jest między mną a wami oraz wszelką żywą istotą cielesną. Nie będzie już więcej wód potopu, który miałby zniszczyć wszelkie ciało.
Rdz 9,11-15 (UBG)
Izajasz odwołuje się do tej obietnicy, zapewniając Izrael o trwałości Bożego miłosierdzia: Bóg przysiągł kiedyś, że „wody Noego już więcej nie będą rozlewać się po ziemi” (Iz 54,9), i tak samo dotrzyma przymierza pokoju. O łuku na obłoku więcej w tekście sen o tęczy. Psalm 29 dopowiada, kto panuje nad żywiołem: „Pan zasiada nad potopem, Pan zasiada jako Król na wieki” (Ps 29,10). Poza Księgą Rodzaju to jedyny werset, w którym pada słowo mabbul.
Dom na skale i dom na piasku
Jeszua (Jezus) zakończył Kazanie na Górze przypowieścią, w której powódź uderza w dwa domy:
Każdego więc, kto słucha tych moich słów i wypełnia je, przyrównam do człowieka mądrego, który zbudował swój dom na skale. I spadł deszcz, przyszła powódź, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom, ale się nie zawalił, bo był założony na skale. A każdy, kto słucha tych moich słów, a nie wypełnia ich, będzie przyrównany do człowieka głupiego, który zbudował swój dom na piasku. I spadł deszcz, przyszła powódź, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom, i zawalił się, a jego upadek był wielki.
Mt 7,24-27 (UBG)
W greckim tekście przychodzą rzeki (potamoi), czyli wezbrane po ulewie potoki. Powódź dotyka obu budowniczych; mądrego nie omija. Różnica tkwi w fundamencie: jeden słuchał słów Jeszui i je wypełniał, drugi tylko słuchał. To pytanie o życie na jawie, nie o symbolikę snu.
Obietnica pośród wód
Psalmista woła: „Wybaw mnie, Boże, bo wody sięgają aż do mojej duszy” (Ps 69,1). Obok takich wołań stoi obietnica dana przez Izajasza:
Gdy pójdziesz przez wody, będę z tobą, jeśli przez rzeki, one cię nie zaleją. Gdy pójdziesz przez ogień, nie spłoniesz i płomień cię nie spali.
Iz 43,2 (UBG)
Bóg nie mówi, że człowiek nigdy nie wejdzie w wodę. Mówi, że będzie przy nim. Psalm 32, w nagłówku przypisany Dawidowi, łączy powódź z modlitwą:
Dlatego do ciebie będzie się modlił każdy pobożny w czasie, gdy można cię znaleźć; nawet w czasie powodzi wielkich wód, one go nie dosięgną. Ty jesteś moim schronieniem, zachowasz mnie od ucisku; otaczasz mnie pieśniami wybawienia. Sela.
Ps 32,6-7 (UBG)
Przestroga z dni Noego
Jeszua porównał czas swojego przyjścia do dni przed potopem: „Jedli, pili, żenili się i za mąż wychodziły aż do dnia, w którym Noe wszedł do arki” (Łk 17,27). Ludzie żyli tak, jakby ostrzeżenie ich nie dotyczyło. Piotr przypomina, że „ówczesny świat, zalany wodą, zginął” (2 P 3,6), i wyjaśnia, dlaczego sąd jeszcze nie nadszedł: Pan jest cierpliwy, „nie chcąc, aby ktokolwiek zginął, lecz aby wszyscy doszli do pokuty” (2 P 3,9). Te słowa wzywają do czujności na co dzień. Nie czynią ze snu o powodzi znaku końca świata.
Co zrobić po śnie o powodzi?
Najpierw uspokój myśli. Kohelet zauważa: „Bo z wielu zajęć przychodzi sen” (Koh 5,3). Obraz wody zalewającej dom często wraca, gdy coś przerasta człowieka na jawie: praca, długi, choroba bliskich. U kogoś, kto przeżył prawdziwą powódź, taki sen bywa zwykłą pracą pamięci. Nie szukaj w nim zapowiedzi.
Potem powiedz Bogu konkretnie, co cię przytłacza. Psalm 32 zachęca do modlitwy, zanim wody opadną. Możesz przeczytać opowieść o końcu potopu w całości (streszczenie Rodzaju 9) i zatrzymać się przy tym, że Bóg sam zobowiązał się pamiętać o swoim przymierzu.
Nie podejmuj decyzji tylko z powodu snu i nie wypatruj w nim dat ani katastrof. Jeśli koszmary o wodzie powtarzają się i odbierają sen, porozmawiaj o tym z kimś zaufanym, a w razie potrzeby z lekarzem. Przy tych, którzy wołają do Boga, nawet wielkie wody nie mają ostatniego słowa.
Powiązane
- Sny w Biblii — jak Pismo mówi o snach.
- Sen o tsunami i wielkiej fali — Bóg, który panuje nad chaosem wód.
- Sen o wodzie — woda sądu i woda życia.
- Sen o deszczu — deszcz jako błogosławieństwo i obraz Bożego słowa.
- Sen o rzece — rzeka jako obraz przejścia i życia.
- Sny i symbole — pozostałe symbole bez sennika.
