נָגַהּya.Gi.ahH5050
czasownikHebrajski · Stary Testament
świecić
ang. „to shine"
czasownik · Hifil · imperfectum (niedokonany) · 3. os. · l.poj. · r.m.
6 wystąpień6 wersetów4 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H5050 — hebrajskie słowo נָגַהּ (ya.Gi.ah), czasownik o znaczeniu „świecić" (ang. to shine). W Biblii występuje 6 razy, w 4 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Hioba (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
6 wersetów2 Księga Samuela
2Sm 22:29יַגִּ֥יהַּ
Ty bowiem jesteś moją pochodnią, o Panie; Pan rozjaśni moje ciemności.
glosa: on rozjaśnia
Księga Hioba
Księga Psalmów
Ps 18:28יַגִּ֥יהַּ
Bo ty zapalisz moją pochodnię; Pan, Bóg mój, rozjaśni moje ciemności.
glosa: on rozjaśnia
Księga Izajasza
Iz 9:2נָגַ֥הּ
Lud, który chodził w ciemności, ujrzał wielką światłość, a mieszkającym w ziemi cienia śmierci zajaśniała światłość.
glosa: zajaśnieje
Iz 13:10יַגִּ֥יהַ
Gwiazdy nieba bowiem i ich konstelacje nie będą jaśniały swoim światłem. Słońce się zaćmi, gdy tylko wzejdzie, a księżyc nie zabłyśnie swoim światłem.
glosa: to sprawi że zaświeci
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).