być słodkim

I Mojżesz wołał do Pana, a Pan wskazał mu drzewo, które on wrzucił do wody, a woda stała się słodka. Tam ustanowił dla nich ustawę i prawo i tam ich wystawił na próbę;

A choć zło jest słodkie w jego ustach i zataja je pod swoim językiem;

Słodkie mu będą bryły ziemi z doliny i pociągnie za sobą wszystkich ludzi; a ci, którzy szli przed nim, są niezliczeni.

Zapomni o nim łono jego matki, a robak będzie się nim karmić jak słodycz; nikt go więcej nie wspomni, a nieprawość zostanie połamana jak drzewo.

Mile naradzaliśmy się ze sobą i razem chodziliśmy do domu Bożego.

Kradzione wody są słodkie, a chleb jedzony pokątnie smaczny.