dym

I ukażę cuda na niebie w górze i znaki na ziemi na dole, krew, ogień i kłęby dymu.

I dym kadzideł z modlitwami świętych wzniósł się z ręki anioła przed Bogiem.

I otworzyła studnię otchłani, i wzbił się dym ze studni, jakby dym wielkiego pieca, a słońce i powietrze zaćmiły się od dymu studni.

A z dymu wyszła szarańcza na ziemię i dano jej moc, jaką mają skorpiony ziemskie.

I tak zobaczyłem w widzeniu konie i tych, którzy na nich siedzieli, mających pancerze barwy ognia, hiacyntu i siarki. A głowy koni były jak głowy lwów, a z ich pysków wychodził ogień, dym i siarka.

A od tych trzech plag została zabita trzecia część ludzi, od ognia, dymu i siarki, które wychodziły z ich pysków.

A dym ich męki wznosi się na wieki wieków i nie zaznają odpoczynku we dnie i w nocy ci, którzy oddają pokłon bestii i jej wizerunkowi, i ten, kto przyjmuje znamię jej imienia.

I napełniła się świątynia dymem od chwały Boga i jego mocy. I nikt nie mógł wejść do świątyni, dopóki nie dopełniło się siedem plag siedmiu aniołów.

I będą płakać, i lamentować nad nią królowie ziemi, którzy uprawiali z nią nierząd i pławili się w przepychu, gdy zobaczą dym jej pożaru.

I wołali, widząc dym jego pożaru: Które miasto jest podobne do tego wielkiego miasta?

I powtórnie powiedzieli: Alleluja! A jej dym wznosi się na wieki wieków.