Przejdź do treści
Za darmo, bez reklam i opłat.Poznaj misję →
Odkryjbiblie.pl

Studiuj werset

Księga Wyjścia 39,4

„Zrobili do niego naramienniki, aby się jeden z drugim mógł złączyć. Łączyły się na dwóch końcach."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Naramienniki przytem porobili tak, aby się jeden z drugim spoić mógł; na dwu krajach ich spajały się."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013
Zrobili przy nim wiążące się przyramki, które zawiązywał na swoich dwóch końcach.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923
I dwa kraje wespołek się złączające, na obu bokach końców,
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563
A do tego Efodu sprawili dwa humerały, ktore po obu stron na kraioch się zapinały.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769
They made shoulderpieces for it, to couple it together: by the two edges was it coupled together.
BSB · Berean Standard Bible, 2023
They made shoulder pieces for the ephod, which were attached at two of its corners, so it could be fastened.
WEB · World English Bible, 2020
They made shoulder straps for it, joined together. It was joined together at the two ends.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592
duasque oras sibi invicem copulatas in utroque latere summitatum,

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008
כְּתֵפֹ֥ת עָֽשׂוּ־ל֖וֹ חֹבְרֹ֑ת עַל־שְׁנֵ֥י קצוותו חֻבָּֽר׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.
ἐπωμίδας συνεχούσας ἐξ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν, ἔργον ὑφαντὸν εἰς ἄλληλα συμπεπλεγμένον καθ᾿ ἑαυτὸ

Porównaj cały rozdział Wj 39 → · źródła i licencje

Słowa oryginału (hebrajski · 8)

Kliknij numer Stronga, aby zobaczyć wszystkie wystąpienia słowa w Biblii (konkordancja).

כְּתֵפֹ֥ת
ke.te.Fot
naramienniki
rzeczownik · l.mn. · r.ż. · st. absolutny
עָֽשׂוּ־
'a.su-
uczynili
czasownik · Qal · perfectum (dokonany) · 3. os. · l.mn. · r. wspólny
ל֖וֹ
lo
dla <tego> tego
przyimek · określona + sufiks · 3. os. · l.poj. · r.m.
חֹבְרֹ֑ת
choe.Rot
połączony
czasownik · Qal · imiesłów · l.mn. · r.ż. · st. absolutny
עַל־
'al-
na
przyimek
שְׁנֵ֥י
she.Nei
dwaj
przymiotnik · liczebnik · l.podw. · r. wspólny · st. konstruktowy (constructus)
קְצוֹתָ֖יו
kitz.vo.tov
końce jego
rzeczownik · l.mn. · r.ż. · st. konstruktowy (constructus) + sufiks · 3. os. · l.poj. · r.m.
חֻבָּֽר׃
chu.Bar
to było połączone
czasownik · Pual · perfectum (dokonany) · 3. os. · l.poj. · r.m.

Cały rozdział Wj 39 w narzędziach

Tekst: Uwspółcześniona Biblia Gdańska, Fundacja Wrota Nadziei. Udostępniane na wolnej licencji.