Studiuj werset

Ewangelia Łukasza 18,38

„Wtedy zawołał: Jezusie, Synu Dawida, zmiłuj się nade mną!"

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„I zawołał, mówiąc: Jezusie, Synu Dawidowy! zmiłuj się nade mną."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Więc zawołał, mówiąc: Jezusie, synu Dawida, zmiłuj się nade mną.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I zawołał, mówiąc: Jezusie, synu Dawidów! zmiłuj się nademną.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Tedy on wołał, mowiąc, Jezusie synu Dawidow zmiłuj się nademną.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: Na to on zaczął wołać: —Jezusie, potomku króla Dawida, zmiłuj się nade mną!
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: I zawołał, mówiąc: Jezusie, Synu Dawida! Zmiłuj się nade mną.
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: A on zawołał, mówiąc, Jezusie, synu Dawida, zmiłuj się nade mną.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And he cried, saying, Jesus, thou Son of David, have mercy on me.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: So he called out, “Jesus, Son of David, have mercy on me!”
WEB · World English Bible, 2020: He cried out, “Jesus, you son of David, have mercy on me!”

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Et clamavit, dicens: Jesu, fili David, miserere mei.

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Καὶ ἐβόησε, λέγων, Ἰησοῦ, υἱὲ Δαβίδ, ἐλέησόν με.
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: καὶ ἐβόησε λέγων· Ἰησοῦ υἱὲ Δαυΐδ, ἐλέησόν με·
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: καὶ ἐβόησεν λέγων· Ἰησοῦ υἱὲ Δαυείδ, ἐλέησόν με.
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: καὶ ἐβόησεν λέγων· Ἰησοῦ υἱὲ Δαυίδ, ἐλέησόν με.

Porównaj cały rozdział Łk 18 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (6)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Mt 9,27 →
„A gdy Jezus odchodził stamtąd, szli za nim dwaj ślepi i wołali: Synu Dawida, zmiłuj się nad nami!”
Łk 18,39 →
„Lecz ci, którzy szli z przodu, gromili go, aby milczał. On jednak jeszcze głośniej wołał: Synu Dawida, zmiłuj się nade mną!”
Mt 15,22 →
„A oto kobieta kananejska, wyszedłszy z tamtych okolic, wołała do niego: Zmiłuj się nade mną, Panie, Synu Dawida! Moja córka jest ciężko dręczona przez demona.”
Iz 9,6–7 →
„Dziecko bowiem narodziło się nam, syn został nam dany. Na jego ramieniu spocznie władza, a nazwą go imieniem: Cudowny, Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Wieczności, Książę Pokoju; A rozszerzeniu jego władzy i pokoju nie będzie końca, zasiądzie na tronie Dawida i nad jego królestwem, aż je ustanowi i…”
Mt 21,9 →
„A tłumy, które szły przed nim i za nim, wołały: Hosanna Synowi Dawida! Błogosławiony, który przychodzi w imieniu Pana! Hosanna na wysokościach!”
Rz 1,3 →
„O jego Synu, Jezusie Chrystusie, naszym Panu, który według ciała pochodził z potomstwa Dawida;”