שׁוּחִיha.shu.ChiH7747
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Szuchita
ang. „Shuhite"
partykułarzeczownik · gentilicum · l.poj. · r.m. · st. absolutny
5 wystąpień5 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H7747 — hebrajskie słowo שׁוּחִי (ha.shu.Chi), nazwa własna o znaczeniu „Szuchita" (ang. Shuhite). W Biblii występuje 5 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Hioba). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
5 wersetówKsięga Hioba
Hi 2:11הַשּׁוּחִ֔י
A gdy trzej przyjaciele Hioba usłyszeli o całym nieszczęściu, które spadło na niego, przyszli, każdy ze swego miejsca: Elifaz z Temanu, Bildad z Szuach i Sofar z Naamy. Umówili się bowiem, aby przyjść i wraz z nim lamentować, i pocieszyć go.
glosa: ten Szuchita
Hi 42:9הַשּׁוּחִ֗י
Poszli więc Elifaz z Temanu, Bildad z Szuach i Sofar z Naamy i uczynili, jak Pan im rozkazał. Pan także przyjął Hioba.
glosa: ten Szuchita
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).