posyłający
H4916 — hebrajskie słowo מִשְׁלַח (mish.Lach), rzeczownik o znaczeniu „posyłający" (ang. sending). W Biblii występuje 10 razy, w 3 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Powtórzonego Prawa (6×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Jak UBG oddaje to słowo
Co faktycznie stoi w tekście UBG przy tym słowie oryginału — oddania pogrupowane (bez różnic w odmianie), z liczbą wystąpień i przykładami, które otwierają werset w interlinii. Szerokość paska to udział w 6 wystąpieniach z osobnym oddaniem.
- „posyłający”2× · 33%
- „dziele”1× · 17%
- „wyciągniesz”1× · 17%
- „pastwisko”1× · 17%
- „położą”1× · 17%
W 4 wystąpieniach nie wskazano osobnego wyrazu UBG (słowo jest oddane razem z sąsiednim albo go brak) — nie liczą się do procentów. Dopasowanie słów UBG do oryginału jest automatyczne i orientacyjne.
Wystąpienia
10 wersetówI tam będziecie jeść przed Panem, swoim Bogiem, i będziecie się radować ze wszystkiego, co osiągnęły wasze ręce, wy i wasze rodziny, w czym pobłogosławi cię Pan, twój Bóg.
Lecz będziesz je spożywał przed Panem, swoim Bogiem, na miejscu, które wybierze Pan, twój Bóg, spożyjesz ty, twój syn, twoja córka, twój sługa, twoja służąca oraz Lewita, który jest w twoich bramach. I będziesz się radował przed Panem, swoim Bogiem, ze wszystkiego, co osiągną twoje ręce.
Chętnie mu dasz i twoje serce nie będzie ubolewało, gdy mu dajesz, gdyż Pan, twój Bóg, będzie cię za to błogosławił w każdym twoim dziele i w każdym twoim przedsięwzięciu.
Obcemu możesz pożyczać na procent, lecz swemu bratu nie pożyczysz na procent, aby Pan, twój Bóg, błogosławił cię w każdym dziele twoich rąk w ziemi, do której wchodzisz, by ją posiąść.
Pan przykaże, aby było z tobą błogosławieństwo w twoich spichlerzach i we wszystkim, do czego wyciągniesz swoją rękę; i będzie ci błogosławił w ziemi, którą daje ci Pan, twój Bóg.
Pan ześle na ciebie przekleństwo, trwogę i karę we wszystkim, do czego wyciągniesz swoją rękę i co czynić będziesz, aż zostaniesz zniszczony i szybko zginiesz z powodu niegodziwości swoich czynów, przez które mnie opuściłeś.
Dlatego Żydzi mieszkający we wsiach i w miasteczkach nieobwarowanych obchodzą czternasty dzień miesiąca Adar jako dzień radości, uczty i jako doniosły dzień, w którym posyłają sobie dary żywnościowe.
Jako dni, w których Żydzi odpoczęli od swoich wrogów, i miesiąc, który obrócił się im ze smutku w radość, a z płaczu w dzień radości – aby obchodzili je jako dni uczty i wesela oraz posyłania sobie darów żywnościowych, a ubogim darów.
A na wszystkie góry, które uprawiano motyką, nie dojdzie strach przed ostem i cierniem. Ale będą przeznaczone na pastwisko dla wołów i do deptania przez trzodę.
Ale polecą na ramionach Filistynów ku zachodowi, razem złupią narody na wschodzie; na Edomitów i Moabitów położą swą rękę, a synowie Amona będą im posłuszni.