urodzony

ang. „born"

partykułaprzymiotnik · l.mn. · r.m. · st. absolutny

5 wystąpień5 wersetów4 ksiąg

Rozkład wg ksiąg

H3209 — hebrajskie słowo יִלּוֹד (hai.yi.lo.Dim), przymiotnik o znaczeniu „urodzony" (ang. born). W Biblii występuje 5 razy, w 4 księgach Starego Testamentu — najczęściej: 2 Księga Samuela (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.

Wystąpienia

5 wersetów

Księga Wyjścia

Wj 1:22הַיִּלּ֗וֹד

Wtedy faraon rozkazał całemu swemu ludowi: Każdego syna, który się urodzi, wrzućcie do rzeki, a każdą córkę pozostawcie przy życiu.

glosa: <ten> narodzony

Księga Jozuego

Joz 5:5הַיִּלֹּדִ֨ים

Cały lud, który wyszedł, był obrzezany. Lecz cały lud, który urodził się na pustyni, w drodze po wyjściu z Egiptu, nie był obrzezany.

glosa: <ten> narodzony

2 Księga Samuela

2Sm 5:14הַיִּלֹּדִ֥ים

Oto imiona tych, którzy mu się urodzili w Jerozolimie: Szammua, Szobab, Natan i Salomon;

glosa: [ci] urodzeni

2Sm 12:14הַיִּלּ֥וֹד

Ponieważ jednak przez ten czyn dałeś wrogom Pana powód, by bluźnili, syn, który ci się urodził, na pewno umrze.

glosa: <ten> narodzony

Księga Jeremiasza

Jr 16:3הַיִּלּוֹדִ֖ים

Tak bowiem mówi Pan o synach i córkach urodzonych na tym miejscu, o ich matkach, które ich urodzą, i o ich ojcach, którzy ich spłodzą w tej ziemi:

glosa: <ten> narodzony

Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).

urodzony

Wystąpienia

Gdzie o tym piszemy