אֵיתָן'ei.TanH387
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Etan
ang. „Ethan"
rzeczownik · r.m.
8 wystąpień8 wersetów3 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H387 — hebrajskie słowo אֵיתָן ('ei.Tan), nazwa własna o znaczeniu „Etan" (ang. Ethan). W Biblii występuje 8 razy, w 3 księgach Starego Testamentu — najczęściej: 1 Księga Kronik (6×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
8 wersetów1 Księga Królewska
1Krl 4:31מֵאֵיתָ֣ן
Był mądrzejszy niż wszyscy ludzie, niż Etan Ezrachita, Heman, Kalkol i Darda, synowie Machola. Był sławny wśród wszystkich okolicznych narodów.
glosa: bardziej niż Etan
1 Księga Kronik
1Krn 2:6וְאֵיתָ֧ן
Synowie Zeracha: Zimri, Etan, Heman, Kalkol i Dara, wszystkich ich było pięciu.
glosa: i Etan
1Krn 6:44אֵיתָן֙
A ich bracia, synowie Merariego, stawali po lewej stronie: Etan, syn Kisziego, syna Abdiego, syna Malluka;
glosa: Etan
1Krn 15:17אֵיתָ֖ן
Lewici ustanowili Hemana, syna Joela, a z jego braci – Asafa, syna Berechiasza, a z synów Merariego, ich braci – Etana, syna Kuszajasza;
glosa: Etan
Księga Psalmów
Ps 89:0לְאֵיתָ֥ן
glosa: Etana
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).