Rozdział 26 opisuje proces Jeremiasza po jego kazaniu na dziedzińcu świątyni. Za zapowiedź, że dom Pana podzieli los Szilo, kapłani i prorocy żądają dla niego śmierci. Książęta Judy i starsi ziemi biorą jednak proroka w obronę, przywołując precedens Micheasza, i ocalają mu życie.
O czym mówi Księga Jeremiasza 26?
Na początku królowania Joakima Pan nakazuje Jeremiaszowi stanąć na dziedzińcu domu Pana i powtórzyć wszystkim miastom Judy przychodzącym oddać pokłon każde słowo, „nie ujmuj ani słowa”. Celem tego wystąpienia jest nadzieja: „Może usłuchają i odwrócą się, każdy od swojej złej drogi”. Prorok ostrzega, że jeśli lud nie posłucha prawa i słów proroków, których Pan posyłał z wczesnym wstawaniem, to postąpi On z tym domem jak z Szilo, a miasto uczyni przekleństwem dla wszystkich narodów ziemi. Zarazem wskazuje wyjście: jeszcze można odwrócić się od złej drogi, a wtedy Pan pożałuje zapowiedzianego nieszczęścia.
Słowa te wywołują gwałtowną reakcję. Kapłani, prorocy i cały lud chwytają Jeremiasza, wołając, że musi umrzeć za prorokowanie przeciwko miastu. Gdy książęta Judy przychodzą z domu królewskiego i zasiadają u wejścia nowej bramy Pana, kapłani i prorocy powtarzają oskarżenie. Jeremiasz broni się spokojnie: to Pan go posłał, więc niech poprawią swoje drogi i usłuchają głosu Boga. Oddaje się w ich ręce, ale ostrzega, że zabijając go, ściągną na siebie i na miasto krew niewinną.
Książęta i lud uznają wtedy, że prorok nie zasługuje na śmierć, bo mówił w imię Pana. Starsi ziemi przypominają precedens: Micheasz z Moreszet za dni Ezechiasza zapowiadał, że Syjon będzie zaorany jak pole, a jednak nie został zabity — król i lud ulękli się Pana, a Pan pożałował nieszczęścia. Narracja dorzuca kontrastujący przykład Uriasza, syna Szemajasza z Kiriat-Jearim, którego za podobne słowa król Joakim kazał sprowadzić z Egiptu i zabić mieczem. Jeremiasza ratuje ręka Achikama, syna Szafana, dzięki której nie zostaje wydany ludowi.
Kluczowe wersety
„Dlatego teraz poprawcie swoje drogi i swoje uczynki i usłuchajcie głosu Pana, swego Boga, a pożałuje Pan tego nieszczęścia, jakie zapowiedział przeciwko wam.” — Jr 26,13 (UBG)
„Ten człowiek nie zasługuje na śmierć, ponieważ przemawiał do nas w imię Pana, naszego Boga.” — Jr 26,16 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Jeremiasz — prorok sądzony za zapowiedź zniszczenia świątyni i miasta.
Kapłani i prorocy — oskarżyciele, którzy żądają dla niego kary śmierci.
Książęta Judy — zasiadają w nowej bramie Pana i uniewinniają proroka.
Starsi ziemi — przywołują dawny precedens Micheasza w obronie Jeremiasza.
Micheasz z Moreszet — prorokował za Ezechiasza, że Syjon będzie zaorany, i nie został zabity.
Uriasz, syn Szemajasza — prorok z Kiriat-Jearim, sprowadzony z Egiptu i zabity przez Joakima.
Achikam, syn Szafana — jego ręka chroni Jeremiasza przed wydaniem ludowi.
Szilo — dawne miejsce kultu, obraz losu grożącego domowi Pana.
Główna myśl rozdziału
Rozdział pokazuje, że wierne przekazanie słowa Pana naraża proroka na śmiertelne niebezpieczeństwo, a mimo to pozostawia ludowi realną szansę nawrócenia. Los Jeremiasza rozstrzyga się nie przez cud, lecz przez odwołanie do wcześniejszego słowa oraz sprawiedliwy osąd książąt i starszych. Zestawienie ocalonego Jeremiasza z zabitym Uriaszem uświadamia, że przyjęcie lub odrzucenie proroctwa jest wyborem samego ludu i jego przywódców.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Jr 26 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: Księga Jeremiasza 25 — streszczenie
- Następny: Księga Jeremiasza 27 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Zobacz też: Celem (צֶלֶם) — obraz Boży i posąg bożka to jedno słowo · Micheasz · Achikam · Jeremiasz — znaczenie imienia
Rozdziały: ← Księga Jeremiasza 25 · Księga Jeremiasza — cała księga · Księga Jeremiasza 27 →
