Trzydziesty trzeci rozdział 2 Księgi Kronik opowiada o Manassesie i Amonie. Manasses najpierw pogrąża Judę w bałwochwalstwie gorszym niż pogańskie, lecz w niewoli korzy się i zostaje przywrócony do królestwa. Jego syn Amon powtarza grzechy, ale się nie upokarza i ginie z rąk spiskowców.
Co dzieje się w 2 Księdze Kronik 33?
Manasses zaczyna panować w wieku dwunastu lat i króluje pięćdziesiąt pięć lat. Czyni to, co złe: odbudowuje wyżyny zburzone przez ojca Ezechiasza, wznosi ołtarze Baalom, oddaje pokłon zastępowi nieba, stawia ołtarze w domu Pana, przeprowadza synów przez ogień w dolinie Hinnom, uprawia wróżbiarstwo i czary, a nawet umieszcza rzeźbiony posąg w domu Bożym. Zwodzi Judę i Jerozolimę tak, że postępują gorzej niż narody, które Pan wytracił przed Izraelem. Choć Bóg do nich mówi, oni nie słuchają, dlatego Pan sprowadza dowódców króla Asyrii, którzy pojmują Manassesa spośród cierni, zakuwają w łańcuchy i prowadzą do Babilonu.
W ucisku Manasses modli się do Pana i bardzo się korzy przed Bogiem swoich ojców. Bóg daje się przebłagać, wysłuchuje modlitwy i przywraca go do Jerozolimy — wtedy Manasses uznaje, że to Pan jest Bogiem. Odbudowuje zewnętrzny mur miasta Dawida, ustanawia dowódców w warownych miastach, usuwa cudzych bogów i posąg z domu Pana, wyrzuca ołtarze poza miasto, odnawia ołtarz Pana, składa na nim ofiary pojednawcze i dziękczynne oraz nakazuje Judzie służyć Panu, choć lud wciąż składa ofiary na wyżynach, ale już tylko swemu Bogu. Po jego śmierci króluje syn Amon, mając dwadzieścia dwa lata. Czyni zło jak ojciec, składa ofiary posągom, lecz nie korzy się jak Manasses, tylko grzeszy coraz bardziej. Słudzy spiskują i zabijają go w domu, a lud tej ziemi zabija spiskowców i ustanawia królem jego syna Jozjasza.
Kluczowe wersety
„Manasses zwiódł Judę i mieszkańców Jerozolimy tak, że postępowali gorzej niż narody, które Pan wytracił przed synami Izraela.” — 2Krn 33,9 (UBG)
„A on dał się przebłagać, wysłuchał jego modlitwy i przywrócił go do Jerozolimy, do jego królestwa. Wtedy Manasses uznał, że Pan jest Bogiem.” — 2Krn 33,13 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Manasses – król Judy, który wprowadza skrajne bałwochwalstwo, a po pojmaniu i pokucie zostaje przywrócony i uznaje Pana za Boga.
Amon – syn Manassesa, powtarza grzechy ojca, lecz się nie korzy i ginie w spisku sług.
Jozjasz – syn Amona, ustanowiony królem przez lud po ukaraniu spiskowców.
Dolina syna Hinnom – miejsce, gdzie Manasses przeprowadza synów przez ogień w pogańskim kulcie.
Babilon – miejsce niewoli Manassesa, w którym dokonuje się jego upokorzenie i modlitwa.
Główna myśl rozdziału
Rozdział ukazuje dwie drogi wobec grzechu. Manasses, choć doprowadził Judę do bałwochwalstwa gorszego niż pogańskie, w ucisku korzy się przed Bogiem ojców i doświadcza przebaczenia oraz przywrócenia — dowód, że skrucha otwiera Boże miłosierdzie. Amon idzie tą samą drogą zła, lecz odmawia pokory i ginie. Kontrast ojca i syna uczy, że o losie człowieka rozstrzyga nie tylko wielkość winy, ale gotowość, by ukorzyć się i powrócić do Pana. Kronikarz świadomie zestawia najgorszego bałwochwalcę, który jednak się nawrócił, z jego następcą, który przy mniejszym stażu zła zginął w uporze — pokazując, że dla Boga liczy się kierunek serca, a nie sama długość grzesznej drogi.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: 2Krn 33 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: 2 Księga Kronik 32 — streszczenie
- Następny: 2 Księga Kronik 34 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Zobacz też: Wyżyny (bamot) — dlaczego nawet dobrzy królowie ich nie usunęli · Ołtarz (mizbeach) — nazwa od czynności, nie od kształtu · Amon · Jozjasz · Manasses — znaczenie imienia
Rozdziały: ← 2 Księga Kronik 32 · 2 Księga Kronik — cała księga · 2 Księga Kronik 34 →
