שׁוֹבָבve.sho.VavH7727
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Szobab
ang. „Shobab"
spójnikrzeczownik · r.m.
4 wystąpień4 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H7727 — hebrajskie słowo שׁוֹבָב (ve.sho.Vav), nazwa własna o znaczeniu „Szobab" (ang. Shobab). W Biblii występuje 4 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: 1 Księga Kronik (3×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
4 wersetów2 Księga Samuela
2Sm 5:14וְשׁוֹבָ֔ב
Oto imiona tych, którzy mu się urodzili w Jerozolimie: Szammua, Szobab, Natan i Salomon;
glosa: i Szobab
1 Księga Kronik
1Krn 2:18וְשׁוֹבָ֖ב
Kaleb, syn Chesrona, spłodził dzieci z Azubą, swoją żoną, i z Jeriotą. A jej synami byli: Jeszer, Szobab i Ardon.
glosa: i Szobab
1Krn 3:5וְשׁוֹבָ֞ב
Ci zaś urodzili mu się w Jerozolimie: Szima, Szobab, Natan i Salomon – ci czterej z Batszui, córki Ammiela.
glosa: i Szobab
1Krn 14:4וְשׁוֹבָ֔ב
A oto imiona tych, którzy mu się urodzili w Jerozolimie: Szammua, Szobab, Natan, Salomon;
glosa: i Szobab
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).