zawój

ang. „turban"

spójnikrzeczownik · l.poj. · r.m. · st. absolutny

5 wystąpień4 wersetów3 ksiąg

Rozkład wg ksiąg

H6797 — hebrajskie słowo צָנִיף (ve.tza.Nif), rzeczownik o znaczeniu „zawój" (ang. turban). W Biblii występuje 5 razy w 4 wersetach, w 3 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Izajasza (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.

Wystąpienia

4 wersetów

Księga Hioba

Hi 29:14וְ֝צָנִ֗יף

Przyoblekłem się w sprawiedliwość i ona mnie okryła. Mój sąd był jak płaszcz i korona.

glosa: i zawój

Księga Izajasza

Iz 3:23וְהַצְּנִיפ֖וֹת

Zwierciadełka, bisior, turbany i narzutki.

glosa: i nakrycia głowy

Iz 62:3וּצְנִ֥יף

I będziesz koroną chwały w ręku Pana i królewskim diademem w ręce twego Boga.

glosa: i zawój

Księga Zachariasza

Za 3:52×צָנִ֥יף

Powiedział jeszcze: Niech włożą mu na głowę piękną mitrę. Włożyli więc piękną mitrę na jego głowę i oblekli go w szaty, a Anioł Pana stał obok.

glosa: zawój

Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).

zawój

Wystąpienia

Gdzie o tym piszemy