מִיכָאmi.Kha'H4316
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Mika
ang. „Mica"
rzeczownik · r.m.
4 wystąpień4 wersetów3 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H4316 — hebrajskie słowo מִיכָא (mi.Kha'), nazwa własna o znaczeniu „Mika" (ang. Mica). W Biblii występuje 4 razy, w 3 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Nehemiasza (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
4 wersetów2 Księga Samuela
2Sm 9:12מִיכָ֑א
Mefiboszet miał też małego syna imieniem Mika. A wszyscy, którzy mieszkali w domu Siby, byli sługami Mefiboszeta.
glosa: [był] Mika
1 Księga Kronik
1Krn 9:15מִיכָ֔א
I Bakbakar, Cheresz, Galal, Mattaniasz, syn Micheasza, syna Zikriego, syna Asafa;
glosa: Mika
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).