wdzięk

ang. „charm"

rzeczownik · l.poj. · r.m. · st. absolutny

5 wystąpień5 wersetów3 ksiąg

Rozkład wg ksiąg

H3908 — hebrajskie słowo לַ֫חַשׁ (La.chash), rzeczownik o znaczeniu „wdzięk" (ang. charm). W Biblii występuje 5 razy, w 3 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Izajasza (3×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.

Wystąpienia

5 wersetów

Księga Kaznodziei

Koh 10:11לָ֑חַשׁ

Wąż ukąsi bez zaklęcia, a gaduła nie jest niczym lepszym.

glosa: zaklinanie

Księga Izajasza

Iz 3:3לָֽחַשׁ׃

Dowódcę pięćdziesiątki i dostojnika, doradcę, wybitnego rzemieślnika i krasomówcę.

glosa: zaklinanie

Iz 3:20וְהַלְּחָשִֽׁים׃

Czapeczki, ozdoby u nóg, opaski, naszyjniki i kolczyki;

glosa: i amulety

Iz 26:16לַ֔חַשׁ

Panie, w ucisku ciebie szukali; gdy ich karałeś, wylewali swoje modlitwy.

glosa: szept

Księga Jeremiasza

Jr 8:17לָ֑חַשׁ

Oto bowiem poślę na was najbardziej jadowite węże, których nie można zaklinać, i będą was kąsać, mówi Pan.

glosa: [jest] zaklęcie

Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).

wdzięk

Wystąpienia

Gdzie o tym piszemy