Księga Wyjścia, rozdział 40 — to zwieńczenie całej księgi, opisujące uroczyste wzniesienie Przybytku, czyli Namiotu Zgromadzenia, pierwszego dnia pierwszego miesiąca drugiego roku od wyjścia z Egiptu. Mojżesz, działając zgodnie z precyzyjnymi nakazami Jahwe (PAN), ustawia wszystkie elementy sanktuarium, namaszcza kapłanów oraz sprzęty, po czym chwała Boża napełnia to święte miejsce.
Co dzieje się w Księdze Wyjścia 40?
Rozdział rozpoczyna się od nakazu Jahwe skierowanego do Mojżesza, aby pierwszego dnia pierwszego miesiąca wzniósł Przybytek. Bóg szczegółowo instruuje go, gdzie umieścić poszczególne elementy: Arkę Świadectwa osłoniętą zasłoną, stół z chlebami pokładnymi, świecznik z zapalonymi lampami, złoty ołtarz do kadzenia, ołtarz całopalenia oraz kadź z wodą. Mojżesz otrzymuje również polecenie namaszczenia olejkiem całego Przybytku, jego naczyń oraz ołtarzy, aby stały się one święte. Osobne polecenie dotyczy Aarona i jego synów, którzy mają zostać obmyci wodą, ubrani w święte szaty i namaszczeni do sprawowania wiecznego kapłaństwa przez wszystkie pokolenia.
Mojżesz wykonuje wszystkie polecenia dokładnie tak, jak nakazał mu Jahwe. Dokładnie pierwszego dnia pierwszego miesiąca drugiego roku Przybytek zostaje wzniesiony. Mojżesz ustawia podstawki, deski, drążki i słupy, a następnie rozciąga namiot i nakłada na niego przykrycie. Do Arki wkłada Świadectwo, mocuje drążki i umieszcza na niej przebłagalnię, po czym wnosi ją do Przybytku i zasłania zasłoną. Następnie ustawia stół po stronie północnej i układa na nim chleby przed Jahwe, a świecznik stawia po stronie południowej, zapalając jego lampy. Złoty ołtarz umieszcza przed zasłoną i zapala na nim wonne kadzidło.
W dalszej kolejności Mojżesz zawiesza zasłonę u wejścia do Przybytku, stawia ołtarz całopalenia, na którym składa ofiary, oraz umieszcza kadź z wodą między Namiotem Zgromadzenia a ołtarzem. Mojżesz, Aaron i jego synowie obmywają w niej swoje ręce i nogi przed wejściem do Namiotu i zbliżeniem się do ołtarza. Na koniec Mojżesz wznosi dziedziniec wokół Przybytku i zawiesza zasłonę w bramie dziedzińca, kończąc tym samym całą pracę. Wtedy nad Namiotem Zgromadzenia pojawia się obłok, a chwała Jahwe napełnia Przybytek tak potężnie, że Mojżesz nie może wejść do środka. Od tego momentu obecność obłoku za dnia i ognia w nocy nad Przybytkiem kieruje wędrówką synów Izraela.
Kluczowe wersety
„Mojżesz uczynił więc wszystko, jak mu Pan rozkazał; tak uczynił.” — Wj 40,16 (UBG)
„Wtedy obłok okrył Namiot Zgromadzenia, a chwała Pana napełniła przybytek.” — Wj 40,34 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Mojżesz – przywódca Izraela, który dokładnie wykonuje wszystkie nakazy Jahwe dotyczące wzniesienia Przybytku.
Aaron i jego synowie – powołani i namaszczeni kapłani Jahwe, obmyci wodą i przyobleczeni w święte szaty do pełnienia wiecznej służby.
Przybytek (Namiot Zgromadzenia) – przenośna świątynia Jahwe, wzniesiona pierwszego dnia pierwszego miesiąca drugiego roku.
Arka Świadectwa – najświętszy przedmiot w Przybytku, zawierający Świadectwo, przykryty przebłagalnią i oddzielony zasłoną.
Obłok i ogień – widzialne znaki obecności chwały Jahwe, które prowadziły synów Izraela podczas całej ich wędrówki.
Główna myśl rozdziału
Rozdział ten podkreśla absolutne znaczenie posłuszeństwa wobec Bożych nakazów – Mojżesz uczynił wszystko dokładnie tak, jak nakazał mu Jahwe. Dopiero po całkowitym i wiernym ukończeniu dzieła według Bożego wzoru, chwała Jahwe napełnia Przybytek, pieczętując Jego obecność pośród ludu. Boże prowadzenie w postaci obłoku i ognia staje się odtąd stałym elementem drogi Izraela ku Ziemi Obiecanej.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Wj 40 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: Księga Wyjścia 39 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Zobacz też: Jahwe · Przybytek (Miszkan) · Ołtarz (mizbeach) — nazwa od czynności, nie od kształtu · Kadzidło (ketoret) — receptura zastrzeżona pod karą · Świątynia (Bejt haMikdasz) · Księga Wyjścia
Rozdziały: ← Księga Wyjścia 39 · Księga Wyjścia — cała księga
