Księga Wyjścia, rozdział 31 — opisuje powołanie rzemieślników napełnionych Duchem Bożym do budowy Przybytku oraz przypomnienie o bezwzględnym nakazie przestrzegania szabatu jako wiecznego znaku przymierza między Jahwe (PAN) a Izraelem. Rozdział kończy się przekazaniem Mojżeszowi dwóch kamiennych tablic świadectwa, napisanych palcem Boga na górze Synaj.
Co dzieje się w Księdze Wyjścia 31?
Jahwe przemawia do Mojżesza, powołując po imieniu Besalela z pokolenia Judy oraz Oholiaba z pokolenia Dana do wykonania wszelkich prac rzemieślniczych związanych z Przybytkiem. Besalel zostaje napełniony Duchem Bożym, mądrością, rozumem i wiedzą, aby projektować i wykonywać dzieła ze złota, srebra, miedzi, a także obrabiać kamienie i ciosać drewno. Wraz z nim oraz innymi uzdolnionymi rzemieślnikami, którym Jahwe wlał mądrość w serca, mają sporządzić Namiot Zgromadzenia, arkę świadectwa wraz z przebłagalnią, stół, szczerozłoty świecznik, ołtarz kadzenia, ołtarz całopalenia, kadź, szaty kapłańskie dla Aarona i jego synów, olejek namaszczenia oraz wonne kadzidło. Wszystkie te elementy muszą zostać wykonane dokładnie według Bożego nakazu.
Następnie Jahwe nakazuje Mojżeszowi przekazać synom Izraela bezwzględny nakaz przestrzegania Jego szabatów. Szabat zostaje ustanowiony jako wieczny znak między Bogiem a Izraelem przez wszystkie pokolenia, mający przypominać, że to Jahwe uświęca swój lud. Dzień siódmy jest określony jako szabat odpoczynku, święty dla Jahwe, po sześciu dniach pracy. Za złamanie szabatu i wykonywanie w tym dniu jakiejkolwiek pracy przewidziana jest kara śmierci oraz wykluczenie ze społeczności. Przestrzeganie szabatu ma charakter wiecznej ustawy, zakorzenionej w akcie stworzenia, gdyż Jahwe w sześć dni uczynił niebo i ziemię, a siódmego dnia odpoczął.
Na zakończenie rozmowy z Mojżeszem na górze Synaj, Jahwe wręcza mu dwie kamienne tablice świadectwa. Tablice te zawierają Boże przykazania i zostały napisane bezpośrednio palcem Boga.
Kluczowe wersety
„Powiedz też synom Izraela: Koniecznie macie przestrzegać moich szabatów, bo to jest znak między mną a wami przez wszystkie wasze pokolenia, abyście wiedzieli, że ja jestem Pan, który was uświęca.” — Wj 31,13 (UBG)
„A gdy dokończył rozmowę z Mojżeszem na górze Synaj, Pan dał mu dwie tablice świadectwa, tablice kamienne napisane palcem Boga.” — Wj 31,18 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Besalel – syn Uriego, wnuk Chura z pokolenia Judy, powołany i napełniony Duchem Bożym rzemieślnik, odpowiedzialny za główne prace budowlane i artystyczne.
Oholiab – syn Achisamaka z pokolenia Dana, wyznaczony jako pomocnik Besalela do wykonania sprzętów Przybytku.
Mojżesz – pośrednik między Jahwe a Izraelem, który otrzymuje instrukcje oraz kamienne tablice.
Góra Synaj – miejsce spotkania Mojżesza z Bogiem i przekazania tablic świadectwa.
Ustanowienie szabatu jako znaku – potwierdzenie przymierza i uświęcenia Izraela przez odpoczynek siódmego dnia.
Przekazanie tablic świadectwa – wręczenie Mojżeszowi kamiennych tablic zapisanych palcem Boga.
Główna myśl rozdziału
Rozdział ten podkreśla, że służba dla Jahwe wymaga zarówno Bożego uzdolnienia przez Jego Ducha, jak i posłuszeństwa Jego świętym ustawom. Szabat zostaje ukazany jako fundamentalny, wieczny znak przymierza i uświęcenia, którego przestrzeganie jest wyrazem uznania Jahwe jako Stwórcy. Przekazanie kamiennych tablic pieczętuje Boże objawienie dane na Synaju.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Wj 31 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: Księga Wyjścia 30 — streszczenie
- Następny: Księga Wyjścia 32 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Zobacz też: Sabat · Jahwe · Ołtarz (mizbeach) — nazwa od czynności, nie od kształtu · Kadzidło (ketoret) — receptura zastrzeżona pod karą · Księga Wyjścia · Oholiab — znaczenie imienia
Rozdziały: ← Księga Wyjścia 30 · Księga Wyjścia — cała księga · Księga Wyjścia 32 →
