władczy

ang. „domineering"

partykułaprzymiotnik · l.poj. · r.m. · st. absolutny

4 wystąpień4 wersetów2 ksiąg

Rozkład wg ksiąg

H7989 — hebrajskie słowo שַׁלִּיט (ha.sha.Lit), przymiotnik o znaczeniu „władczy" (ang. domineering). W Biblii występuje 4 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Kaznodziei (3×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.

Wystąpienia

4 wersetów

Księga Rodzaju

Rdz 42:6הַשַּׁלִּ֣יט

A Józef był rządcą tej ziemi i to on sprzedawał zboża całej ludności tej ziemi. A gdy przyszli bracia Józefa, pokłonili mu się twarzą do ziemi.

glosa: [był] władcą

Księga Kaznodziei

Koh 7:19שַׁלִּיטִ֔ים

Mądrość daje mądremu więcej siły, niż posiada ją dziesięciu mocarzy, którzy są w mieście.

glosa: władcy

Koh 8:8שַׁלִּ֤יט

Nie ma człowieka, który miałby władzę nad duchem, żeby powstrzymać ducha, ani moc nad dniem śmierci. Nie ma też zwolnienia z tego boju, a niegodziwych nie wybawi ich niegodziwość.

glosa: mający władzę

Koh 10:5הַשַּׁלִּֽיט׃

Jest zło, które widziałem pod słońcem, to błąd, który pochodzi od władcy:

glosa: władca

Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).

władczy

Wystąpienia

Gdzie o tym piszemy