lód

Bywało, że we dnie męczył mnie upał, a mróz w nocy, tak że sen odchodził od moich oczu.

Które są mętne od lodu, w których śnieg się ukrywa;

Swoim tchnieniem Bóg czyni lód i ścinają się szerokie wody.

Z czyjego łona wychodzi lód? A kto spłodził szron niebieski?

Rzuca swój lód jak okruchy; któż ostoi się przed jego zimnem?

Dlatego tak mówi Pan o Joakimie, królu Judy: Nie będzie miał nikogo, kto zasiadłby na tronie Dawida, a jego zwłoki będą rzucone na upał we dnie i na mróz w nocy.

Nad głowami istot żywych było coś na kształt sklepienia jak blask straszliwego kryształu, rozpostartego w górze nad ich głowami.