odciąć

ang. „to cut off"

czasownik · Hifil · perfectum (dokonany) · 3. os. · l.mn. · r. wspólny

5 wystąpień5 wersetów4 ksiąg

Rozkład wg ksiąg

H7096 — hebrajskie słowo קָצָה (hik.Tzu), czasownik o znaczeniu „odciąć" (ang. to cut off). W Biblii występuje 5 razy, w 4 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Kapłańska (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.

Wystąpienia

5 wersetów

Księga Kapłańska

Kpł 14:41הִקְצ֔וּ

A dom każe oskrobać wewnątrz dokoła; i wysypią proch, który oskrobali, poza miasto na miejsce nieczyste;

glosa: oni zeskrobali

Kpł 14:43הִקְצ֥וֹת

A jeśli ta plaga się odnowi i rozszerzy się w domu po wyrzuceniu kamienia, po oskrobaniu domu i po jego otynkowaniu;

glosa: zeskrobał

2 Księga Królewska

2Krl 10:32לְקַצּ֖וֹת

W tych dniach Pan zaczął umniejszać Izrael: Chazael pobił ich na całym obszarze Izraela;

glosa: odciąć

Księga Przysłów

Prz 26:6מְקַצֶּ֣ה

Kto powierza głupiemu posłannictwo, odcina sobie nogi i pije na własną szkodę.

glosa: [ten, który] odcina

Księga Habakuka

Ha 2:10קְצוֹת־

Postanowiłeś wytracić wiele narodów na hańbę swemu domowi, a grzeszyłeś przeciwko własnej duszy.

glosa: przez odcięcie

Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).

odciąć

Wystąpienia

Gdzie o tym piszemy