עַתַּי'a.TaiH6262
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Attaj
ang. „Attai"
rzeczownik · r.m.
4 wystąpień4 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H6262 — hebrajskie słowo עַתַּי ('a.Tai), nazwa własna o znaczeniu „Attaj" (ang. Attai). W Biblii występuje 4 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: 1 Księga Kronik (3×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
4 wersetów1 Księga Kronik
1Krn 2:35עַתָּֽי׃
Dał więc Szeszan swemu słudze Jarsze swoją córkę za żonę, a ona urodziła mu Attaja.
glosa: Attaj
2 Księga Kronik
2Krn 11:20עַתַּ֔י
A po niej wziął za żonę Maakę, córkę Absaloma, która urodziła mu Abiasza, Attaja, Zizę i Szelomita.
glosa: Attaj
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).